Ga direct naar de inhoud.

Logboek 2024

De eerste klap of...              (12-04-2022)

Het eerste gewin.
Begin april. In deze tijd wordt met mooi weer door zowat iedereen gelapt. Sommigen rijden wel 20 of 30 keer. Ze willen hun naam vaak op de uitslag zien, of beter, willen dat anderen dat zien. En hebben daar veel voor over.  Desnoods vakanties.
Anderen vinden het best en kunnen het met moeite of niet opbrengen de duiven te pakken en er mee de weg op te gaan. Het zijn de losers van de seizoensopening.
Ik besprak ‘het thema lappen’ met iemand die Nationale top is in België.
Je kan te weinig lappen maar ook te veel. Je dus voor niets uitsloven.
En beide vonden we dat degenen die het meest effectief hun duiven op leerden de eerste 2 a 3 vluchten domineerden.  
IDEAAL?
Wat is het meest effectief?
De Belg handelde heel zijn succesvolle loopbaan zoals onderstaand. En omdat de winnaar altijd gelijk heeft..............
-Nooit lapt hij bij veel wind. Koude mag, maar dan zonder wind.
-Van te ver starten is verkeerd. Beginnen vanaf ongeveer 5 km. en dat nog eens herhalen.  
-Vervolgens 10 km en dan weer herhalen, dus nog eens 10 km.
Ben je de tweede keer van 10 km., dus de vierde keer lappen, voor de duiven thuis, dan een derde keer 10 km. Dus niet verder rijden.
Waren van die vierde lapvlucht de duiven voor jou thuis dan mag een sprong naar  ongeveer 25 km. Dus in totaal een vijftal keer lappen moet volstaan en normaal zijn de duiven van 25 km. je ook voor.
Sommigen lappen de laatst keer nog eens een voor een.
Of dat nut heeft of niet? Beide neigden we naar niet.
Met jonge duiven is een ander verhaal. Daarmee mag/moet het meer en ook geleidelijker. Doet U het anders en met succes? Zo doorgaan en dit bericht negeren!!!

  

 80.000 duiven tegelijk los gebeurt niet meer. Is iets van vroeger. 

Niet meer doen   (11-04-24)

En nu nooit meer zeggen dat duivensport een sport is voor gepensioneerden
in een oude stofjas met een 'sjechie' losjes in de mond. 

Altijd handig    (09-04-22)

Twee doffers, oude rakkers al, bevruchtten niet meer. Uiteraard geen prullen, prullen worden hier geen ‘oude rakkers’.
Maar ik was er op voorbereid, we hadden van de beste verleden jaar enkele laatjes aan gehouden, daaronder drie doffers en die kwamen nu goed van pas.
OOK
In deze tijd
zijn nogal wat liefhebbers aan het kweken. Ook voor ‘in geval dat’. Want zo maar ineens een halve ronde jongen verliezen is niet meer zo abnormaal en dan kunnen die apriljongen dienen als vervanging.
Ze kunnen ook jongen vervangen die door de roofvogel zijn opgepeuzeld of zo van hem schrokken dat ze verloren gingen.
Of je die nog tijdig op kan leren? W de Br durft ze weg brengen als ze goed 8 weken oud zijn. Zoals in Taiwan. Voorwaarde is wel dat ze samen los gelaten worden met vroege meer ervan jongen of oude. Zodat ze aanvankelijk (!) niet meer hoeven doen dan volgen of mee vliegen.
RAMPZALIG
Die roofvogel begint op steeds meer plaatsen een ware ramp te worden voor andere vogels waaronder postduiven.
Liefhebbers zitten er mee, erger, worden er bijna gek van. Maar dan nog ga je geen brieven schrijven naar de Omroepen met het verzoek of ze je willen bellen.
Zeker geen brief van het niveau van een kind van zes. En jezelf daarin voorstellen als de man wiens televisie optreden altijd nog een hype is komt zowel lachwekkend als meelijwekkend over. Is dat het niveau van de duivenliefhebber vroegen velen zich af en schaamden zich diep.  
Communiceren met dergelijke instanties of met de overheid doe je trouwens niet maar laat je beter over aan de NPO.
OOK NOG DIT
Een Gelderlander was ‘bij Ronny’ voer gaan halen en had wat duiven mee genomen. Tja, gaat in een moeite door. Maar bijna dagelijks (oude) lappen tot 65 kilometer zoals X doet is zonde van de moeite, de benzine en je tijd. Je vliegt er echt geen prijs meer om.    

Nostalgia

Ik zeg het vaker, ik denk veel aan vroeger. Misschien wel te veel. Vooral aan mijn tienerjaren. Mijn droom was een beroemd voetballer te worden, maar helaas: Er was er maar èèn die hem daarvoor geschikt achtte: Wie? A S.

NIET DOEN

Mijn moeder was niet voor ‘de voetbal’. ‘Je zal nooit een mooi meisje kunnen krijgen. Mooie meisjes willen geen voetballer.’ Met duiven spelen vond ze wel goed, maar dat vond de beste liefhebber van het dorp, Schele Kees, weer niet zo’n goed idee. ‘Mooie meisjes willen geen duivenmelker’, zei die altijd.
En ze brachten ze me helemaal in de war. Wilden mooie meisjes nu geen duivenmelker of geen voetballer. 
Hmm. Moeilijk kiezen. Mijn ouders speelden met duiven. Al mijn ooms en… omdat de appel niet ver van de oom valt probeerde ik zo ver mogelijk van de boom weg te rollen en werd het voetbal. Tenminste, daar begon het mee.    

 WEERZIEN
Wat ik in Schele Kees zo waardeerde was dat hij altijd kwam kijken als ik speelde. Als ik dan naar hem keek schudde hij steeds met zijn hoofd. Vanwege mijn belabberd spel, dacht ik, maar kwam er later achter dat hij Parkinson had.

Zo pas dan, na heel veel jaren, zag ik hem weer. Bij mijn enige nog levende tante in kerkdorp Ulicoten. Duiven had hij al lang niet meer.
‘Hij nog altijd’, zei tante en overhandigde hem een streekkrantje waarin wekelijks de duivenuitslagen stonden. ‘Moet dat nou’, dacht ik, want laat ik net toen slecht gespeeld hebben. ‘Daar’ wees mijn tante naar de duivenuitslag. Schele Kees schudde zijn hoofd.
Nu wist ik dat dat niet bedoeld was als afkeuring.

 GEEL   

Stan, zijn jongste zoon, droeg altijd erg korte broekjes waar zijn witte onderbroek soms onderuit kwam. Onderbroeken waren in die tijd wit en zwaar.
Zo was er dat akkefietje met zijn moeder. Stan moest bij de dokter op zijn hand gaan blazen, wilde daarom een schone onderbroek, maar ma dacht er anders over: ‘Niks van. Je hebt twee weken terug nog een zuivere onderbroek gehad, zo blijf ik wassen.’ ‘Maar hij ziet van voor helemaal geel’, jammerde Stan. Moeder: ‘Dan draai je hem maar om.’  

 STRENG

Kees en familie waren streng gelovig. Toen hij ontdekte dat ons vriendengroepje  naar topless dames keek in ‘de Lach’ hadden we een probleem. We waren verraden, dat was duidelijk. Niemand had dat kunnen zien. We lazen ‘de Lach’ immers verborgen in een geopende Katholieke Illustratie. Maar samen spelen was gedaan.
Ook de verkleedhokjes bij het Putven waar we vaak zwommen was voor Schele Kees een bron van ergernis.
Onder de deur door zag je de broek op de hielen van pissende meisjes. Dat kon niet. Dat werd branden in de hel, vond Kees.

Al gauw lazen we op het kleedhokje: ‘Pas op voor Limbo dansers’. (Limbo dansen: Je, al dansend achterover hangend, zo laag mogelijk maken).

Dat was van Kees die ook een dancing in het naburige Baarle verafschuwde.  De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat die geen goede reputatie had. In de zondagse preek werden onze ouders gewaarschuwd voor ‘slechte meisjes’. Ze moesten hun zoons daar weg houden. Een betere reclame hadden ze niet kunnen maken.

CLUBLOKAAL
Later kwam de interesse in de duiven van mijn ouders. Als slecht gespeeld werd was mijn vader niet te genieten, ik moest de klok maar ‘binnen’ brengen.
Dat lompe houten ding was zwaar en amper te dragen, maar wat was ik trots. 
Als enig jong manneke in dat café tussen al die grote mensen.

Ik kon er biljarten met James (zo noemden we hem) omdat hij zo op James Dean leek. James was gene gewone. Een even verwoed biljarter als rokkenjager, wat dat voor een jong manneke als ik ook mocht betekenen.
Het gerucht ging dat alle jonge meiden in de straat die nog maagd waren harder konden lopen dan James.
Ik zie zijn begrafenis nog voor me. Hoe veel duivenmelkers veelbetekenend naar elkaar knikten bij het zien van zo veel verdriet bij zo veel huilende vrouwen.  

 NIET THUIS

Trouwens vrouwen? De enige die je ooit zag in het clublokaal was Annie. Ze was van mijn leeftijd, bloedstollend mooi en een lotgenoot.
Ook zij moest de klok binnen brengen als haar pa slecht had gepakt. Alleen deed zij het met tegenzin. Ze was niet alleen van een verzengende schoonheid maar droeg ook steeds een ultra kort rokje met een decolleté die ons deed duizelen. Niemand kon er zijn ogen van af houden.
Toen het krijtje eens van het biljart was gevallen was ze zo lief het op te rapen en boog daarbij zo diep voorover dat je sommige melkers naar adem hoorde snakken. Sindsdien bleven de krijtjes van het biljart vallen als Annie aanwezig was.
Iets wat niemand overigens wist was hoe aartsdom ze was.

Dommer bestonden ze niet, maar ik nam het er bij. Een mens kan niet alles hebben.
Voelde ze iets voor mij? Het leek er op want op zo’n dag dat haar vader weer eens slecht gespeeld had, fluisterde ze: ‘Kom jij zaterdag langs? Rond 3 uur is er niemand thuis.’ 
Na 6 slapeloze nachten was het zo ver. Ik fluitend naar haar toe, belde aan. Nog een keer. Nog een keer. En inderdaad. Niemand thuis. Zo dom was ze dus ook weer niet.

 EERDER

Mijn eerste liefde was overigens Corrie. Met haar zat ik eens op een bankje achter een bos struiken. Haar truitje reikte amper tot haar navel. Ze zag me kijken en liet het zo. Dat beloofde. Zeker toen ze zei ‘wil je niet zien waar ik geopereerd ben?’

Wie zou dat niet willen, dus ik knikte gretig. Ze pakte mijn hand, trok een tak van de struik opzij en fluisterde ‘daar, in dat ziekenhuis.’  

 OUDERS

Op vakantie gaan was toen voor mij een nachtje bij mijn grootouders slapen. Best tof maar aan de toen populaire levertraan (‘Neem voor het slapengaan, steeds een lepel levertraan) bewaar ik slechte herinneringen.

Was die levertraan een ramp, die lepel was nog erger. ’s Avonds moesten we (er waren steevast 5 of 6 neven en nichten) in de rij staan om zo’n lepel in de strot geduwd te krijgen. Ik was de oudste, dus laatste in de rij. 
Die ranzige smaak naar rotte vis vergeet ik nooit meer. De weerzinwekkende geur van een lepel, die door minstens vijf man was afgelikt, evenmin. 
En nog minder dat Café. Met Annie en haar decolleté.

    

De vijfde vandaag   (07-04-24)

Zojuist de zoveelste die me vroeg of we al mee gedaan hadden. Omdat zowat iedereen is gestart. Nee nog niet. Ze hebben, wegens omstandigheden, nog niet eens in de mand gezeten voor een lapvlucht.
Gezond zijn ze genoeg. Trainen enorm en dat is altijd een goede graadmeter. Zal wel goed komen zeker?  

114 km. per uur: Geen prijs  (07-04-24) 

 Nederlanders noemen korte vluchten 'vitesse vluchten' op zijn Frans. Belgen spreken over snelheidsvluchten. Op zijn Nederlands. En of het vandaag snelheidsvluchten waren. Meer dan 2.100 mpm voor de snelste, bijna 130 km. per uur.  
Natuurlijk was 'de wind mee' daar debet aan.
Of de voorvlucht het dan bij voorbaat kan schudden zoals vaak wordt beweerd?
En of het met zulke weer vooral geluk is?
De praktijk toont anders. Ook in de voorvlucht kan je met flinke wind mee goed spelen. Als je maar goede hebt.
En hoe snel het ging? In het Diamantverbond had je met 1.900 mpm (114 km per uur !) geen prijs meer. 
WINNAAR
Als je maar goede hebt hoef je ook niet bang te zijn van de vaak bekritiseerde grote inmanders. Frans Leys is zo'n man met goede. Over hem kon men hier ruim een jaar geleden lezen. Hij had nooit meer dan 7 vliegers, zijn vader deed het zelfs met 4.
Genoeg als (opnieuw) je maar goede hebt. Noyon had hij niet gezet, heel zijn hebben en houden (dus 7 duiven) op Quievrain.  Vijf wonnen prijs, de eerstgetekende de 1e met 2.108 mpm. tegen 617 duiven in het vaak zo bewierookte Diamantverbond.  Over de vriendelijke tachtiger kon je lezen dat hij geen duiven kocht, geen stamkaarten had en zelfs niet eens een computer. Wel gelooft hij in knoflook en hij is pas echt gaan vlammen nadat hij afscheid genomen had van medicijnen en de vaak zo geprezen supplementen.  Duivensport op zijn mooist. Al die groten zoals de Marissen, Roger Thijs, Gert Heylen, de Lambrechts family en de vermeend groten kloppen met je eerstgetekende? Als dat geen speciale vermelding waard is?!     

Weer prijs     (06-04-24)

Elk jaar krijg ik wel een keer of twee bericht van een bevriend liefhebber uit Westerlo, dat begint met ‘weer prijs’. Hij heeft het dan over Adeno.
Van zo iets word je inderdaad goed chagrijnig. Ik was een van de eerste die er mee was opgezadeld en ook een van de eerste bij wie het weg bleef.
En ik denk een verklaring te hebben. Ik deed niets, liet die enkeling gewoon dood gaan. Dat werden er elk jaar minder tot ik er van verlost bleef.
Ook mensen die hier duiven haalden beweerden herhaaldelijk verbaasd te zijn dat juist die geen adeno kregen.
Ik kan niets bewijzen maar meen het te danken aan 'laten gaan' destijds. 
Het slechtste wat je kan doen is een heel hok kuren teneinde enkele piepers te genezen. Doe dat ook zeker niet met Baytril. Dat is bijna een garantie voor problemen in de toekomst.
Haal die enkele zieke van het hok en behandel die EVENTUEEL alleen.
‘Eventueel’ omdat ik dat alleen zou doen bij een jong uit veelbelovende ouders.
Weinig eten en veel drinken zijn de eerste symptomen.    
De magische woorden om het probleem aan te pakken is: WEG ERMEE.
Is de helft van je jongen ziek of nog erger dan heb je natuurlijk geen keus: Moet je wel naar de medicijnpot grijpen.  

Respectvol  (05-04-24)

In duivensport hoor je wel eens klagen over ondankbaarheid. Dat geldt dan niet voor Falco Ebben en zijn oom. Zie filmpje op Youtube. 

 Of 
Pigeon Pixels 7. 

Waarom je wel eens anders ziet? Men is bang kopers kwijt te raken.

NOG DIT:
Nog van een in duiven geinteresseerde wetenschapper:  ‘Duivenmelkers oppassen met kuren. Dat gebeurt veel te veel. Duiven krijgen die ziektes waar ze het meest tegen gekuurd worden. Duiven die vaak gekuurd waren zullen ook veel moeilijker of helemaal geen vorm krijgen.’ 

 Beschaamd  (05-04-24)

Kreeg een mail van iemand die vroeg tot hoe laat hij op kon leren. Dat vanwege persoonlijke omstandigheden. Hij had eens gelezen dat ik dat ooit nog laat deed en nog wel in Brussel.
KLOPTE
Daar, op de parking van een ziekenhuis, lapte ik mijn jongen inderdaad ooit om half acht. Meerdere keren zelfs. Tot hoe laat het kan hangt natuurlijk af van het weer en de tijd van het jaar. In april zou ik zeggen bij helder weer en geen te grote afstand tot wel 18.00 u.
BESCHAAMD
Ik voelde me wel wat beschaamd bij het lezen van de mail. De vraagsteller was een van de beste liefhebbers van het land. Moest die mij iets vragen?
Wie dat gevoel ook kent is W de Bruijn. Samen zaten we eens in een forum in Belgisch Limburg. Op een verhoging in een volle zaal, men kent dat.
In de zaal zagen we de gezichten van enkele heel beroemde spelers. We keken elkaar aan en moeten beide hetzelfde gedacht hebben. 
Zo iets zag je in forums trouwens vaker. Heel succesvolle liefhebbers in de zaal die geïnteresseerd waren en zelfs vragen stelden (In Limburg was dat met name Rondags), mensen die nog alles te leren hadden lagen thuis voor de tv.    

 Jaloers?  (04-04-24)

‘Is dat allemaal van een dag?’ vroeg Piet en wees naar het scherm. Hij zag de binnengekomen mails. Ik knikte.
Veel van duivenmelkers zeker? Denk ongeveer de helft, zei ik.
Ik ben jaloers, zei Piet. Ben nu 2 jaar met pensioen, maar mij mailt niemand.
Jaloers hoef je niet te zijn, dacht ik. Wat eenzaam? Eigen schuld.
MEDEMENS
Ik ken er weinigen die zo kritisch zijn op de medemens, lees duivenmelkers, als hij. Over iedereen weet hij wel wat. Men kent dat, als mensen over mensen babbelen is dat meestal negatief.  
Beter beoordeel je de ander op diens goede eigenschappen of je wordt als Piet en houdt geen vriend meer over. Als je er al had.
Aan iedereen (behalve U en ik natuurlijk) mankeert wel wat.
Ik wilde Piet met andere woorden laten merken wat ik dacht maar geloof niet dat het iets uit haalt. In de 60 is te oud om nog te veranderen.
VANWAAR?
Waarschijnlijk heeft mijn verleden met dit te maken. Want wat heb ik vaak studenten moeten troosten die niets van hun test gebakken hadden, die ik een zwaar onvoldoende moest geven en waarvan ik wist dat ze toch hard gestudeerd hadden.
Ik kreeg met ze te doen als ik de tranen in hun ogen zag en zei dan vak ‘maar jij bent weer goed in wiskunde, of jij kunt weer enorm goed voetballen’, of wat dan ook.
Zo was er die West Brabander die een 1e prijs gewonnen had. Voor het eerst van zijn leven. Wat was hij blij. Tot hij moest lezen dat het geluksweer was en elke duif bij dat weer kon winnen.
      

 

 

 

 

 

Niks voor niks  (03-04-24)

Is een veelgehoorde uitspraak. Een schoolvoorbeeld is Rudy F. Die is al 51 jaar tegelzetter, vertrekt dagelijks om 6.30 u naar zijn werk en komt pas om 16.15 u terug. Heeft niemand die de duiven mee verzorgt en toch zijn die al terdege opgeleerd.
Verste afstand 45 km. Zo ver is ook weer niet nodig denk ik, tien maal of meer lappen evenmin, maar het toont wel zijn ambitie om er iets van de te maken. Elk jaar worden op vitesse talrijke eerste prijzen gewonnen en die komen hem dus niet aanwaaien.
VERKEERD
Rudy is een Belg, Toon een Nederlander. Hij had 4 jongen opgehaald voor gekochte bons en vroeg of hij die mocht komen laten zien.
Ik ken hem al lang, dus geen probleem. Wel enkele bemerkingen.   
Als je bonnen koopt hoop je op iets goeds. De kans daarop is oneindig maal groter als je er wat later om gaat, dus wat geduld hebt.
Twee jongen waren wel erg oud. Schat zeven weken. Met een beetje beleid en aandacht zijn die best te houden (niet meteen los laten bij mooi weer), maar wat wel bedenkelijk was: Je kon zien dat ze nog zeer lang gevoerd waren door de oude en dat is verkeerd. Je belast de oude onnodig, de jongen worden laat zelfstandig, mogelijk zelfs zwakkelingen. 25 Dagen oud is een mooie leeftijd.   

 Apen    (01-04-24)

Het was gisteren weer raak in de Ronde.
De overeenkomst tussen v d Poel, v d Haar en Marianne Vos wordt steeds schrijnender. . Alle drie Nederlanders, alle drie wielrenners, alle drie winnaars en alle drie in België met urine of bier overgoten en uitgejoeld.
Je hoeft dus niet aan een boom te hangen om een eikel te zijn.
Of naar de dierentuin te gaan om apen te zien.
Wat een contrast met 'het schaatspubliek' in Nederland. Alle deelnemers worden toegejuicht. Bart Swings en andere Belgen iets meer. Omdat het buren zijn.
GOED NIEUWS 
Het goede nieuws is dat het kennelijk dronkaards zijn en een zeer kleine minderheid in een zeer kleine minderheid. Dagblad HLN wordt overstelpt met ingezonden stukken (honderden) van verontwaardigde Belgen die er ook genoeg van hebben en zich schamen. Met een WvA fan moest ik wel lachen.
Hij is zo niet, zou nooit boe roepen tegen Mathieu. Hij is sportief. Als v d Poel mee rijdt kijkt hij niet.  
OPLEREN  
Vooral op de eerste korte vluchtjes zie je soms merkwaardige uitslagen, zeker in Nederland. Liefhebbers raken in de war door duiven die het af laten weten en massale aankomsten bij sportgenoten.
Nogmaals, als je in een streek woont met weinig liefhebbers is het bijna normaal dat je te kort komt. Zoals je ook bevoordeeld bent als je in een ‘duivencentrum’ woont of bij liefhebbers die veel duiven zetten. Als de afstanden groter worden is de impact  minder groot. Hoor van X dat die zijn oude vier keer op leert. Zijn jaarlingen zes tot acht keer. Hij is een van de beste in België en zal wel weten wat hij doet zeker?

   Vertrokken   (31-03-24)

We (althans de Belgen) zijn vertrokken en vliegen weer. Met wat mazzel.
De Ronde van Vlaanderen liet zien wat voor beestenweer er vanuit Frankrijk aan zat te komen. De duiven konden dat voor blijven, sterker nog, die konden onder schitterend omstandigheden huiswaarts vliegen.
Velen hadden dat kennelijk voorzien. Er werd massaal ingemand. Ook door veel gekende HaFo spelers en zelfs fondspelers die normaal de eerste vluchten passen.
Quievrain duurde zo’n 8 minuten, iets langer dan normaal, maar wat wil je na een half jaar stil zitten. Voor zover (nu) bekend haalden in heel Antwerpen slechts  twee duiven 1.500 m.p.m.
Een van Dirk Marien. Die won met zijn twee eerstgetekenden 1 en 2. Regionaal. De eerste luttele centimeters sneller dan de winnaar in het Diamantverbond, 1e getekende van Ceulemans, super op Quievrain.
OPVALLEND
Soms moet je wèl relativeren. In Bevel hadden 55 liefhebbers 492 duiven ingezet.  Wat ook telt was dat 2 liefhebbers alleen goed waren voor 106 duiven.
Zonder die twee waren 386 duiven ingezet door 53 liefhebbers.
Zie je alleen in Belgie. 
Cyriel Lambrechts had pech. Die was met 9 duiven in het Diamantverbond gaan spelen en met 8 in Bevel. In Diamantverbond won hij 2, 7, 13 met 1e, 2e en 4e getekende. Was er in Bevel die supersnelle duif niet van Ceulemans dan hadden zijn 3 eerstgetekende daar 1, 2 en 3 gewonnen.
Nog iets opvallends: In Keerbergen vlogen, ook van Quievrain, de snelste duiven  meer dan 1.600 mpm  ofwel 100 mpm sneller. Wel een uur vroeger los. 
In Meer, een piepklein dorp tegen de Nederlandse grens, hadden 14 man ingekorfd. 
NEDERLAND
In Nederland hadden enkele afdelingen een leervlucht en die konden al meteen overstaan van zaterdag naar zondag.  
Waar niet gevlogen werd, werd massaal gelapt. Een Gelderlander met de fiets, vdB met de brommer en een voor een los. Hoe gedreven kan je zijn. Bij een andere B waren de duiven slecht gekomen. Die waren zes keer gelapt. Te weinig? Zeker niet. Voor oude lijkt me vier keer al voldoende. 
Slecht spelen kan ook als je ergens woont waar verder amper duiven vliegen.
Omdat ‘de massa’ de trek beinvloedt. .
In Alphen ZH hadden 10 man 471 duiven ingezet. Een ervan alleen al 107.
Zonder hem hadden liefhebbers daar gemiddeld meer dan 40 duiven gezet. Steekt wel erg af met eerder genoemde 386 duiven ingezet door 53 liefhebbers.
Die Nederlander met zijn 107 duiven, jonge gast nog, maakt al enkele jaren faam op de grote fond met heel weinig duiven. Speelt nu dus vitesse met heel veel. 
Merkwaardige sport soms.

  Schoonmoeders en ratten  (30-03-24)

Veel liefhebbers die eerder stopten houden het zonder duiven niet lang vol en beginnen opnieuw. Bij Toon (niet de echte naam) zie ik dat nog niet gebeuren.
Men kent het gezegde ‘van je familie moet je het hebben’. Bedoeld wordt eigenlijk ‘van je familie moet je het NIET hebben’.
Die roddelen over je, zijn jaloers, stelen zelfs, ofwel zijn niet te vertrouwen. Sommigen toch. Een mooi voorbeeld is dat van de Gebroeders Dassler. Die runden samen een schoenfabriek. Kregen ruzie en gingen elk hun eigen weg. Adolf werd de baas van Adidas, een wereldnaam, met als grootste concurrent Puma. Dat was van zijn broer.  
Het stoppen van eerder genoemde Toon had ook met familie te maken, meer bepaald zijn schoonfamilie. 
PLAATS
Hij woont in een nieuwbouwwijk, heeft zelf geen plaats voor duiven, maar hij mocht duiven houden in een schuur van zijn schoonouders. Nu had zijn schoonmoeder er  een eind aan gemaakt. Beetje eigen schuld, hij was begonnen met 30 duiven, nu waren het er ruim 150, maar dat terzijde.
‘Ja schoonmoeders’, zei ik. Nu zei hij dat het eigenlijk zijn schoonouders waren. Waarom hij dan ‘schoonmoeder’ zei? Een soort freudiaanse verspreking.
Schoonmoeders zijn immers vaak de Sjaak en oorzaak van veel familiale heibel als je alles en iedereen moet geloven. Schoonvaders krijgen minder kritiek.
Over boosaardige schoonmoeders bestaan dan ook talloze grappen. Zoals onder.
GRAP  
Jan: ‘Nu is mijn schoonmoeder toch wel overleden zeker.’
Kees: ‘Wat had ze?’
Jan: ‘Wat truttige juwelen en amper een cent te makken.’
Kees: ‘Ik bedoel, wat mankeerde er aan?
Jan: ‘Zo veel: Geen eigen huis, geen auto, amper geld op de bank.’
Kees: ‘Ik bedoel hoe is ze gestorven?’
Jan: ‘Ze was eten aan het klaarmaken. Moest in de kelder zijn, viel en brak haar nek.’
Kees: ‘En wat deden jullie toen?’
Jan: ‘We gingen maar naar de Chinees.’
GELE DRUPPELS
Dat acriflavine (gele druppels) in Nederland nog niet goed ingeburgerd zijn merk je aan de vragen en reacties. Ik stipte aan dat je geld kon uitsparen door met een paar man samen een liter in te kopen.
Een Oost Brabander doet dat al lang. Kost 32 of 36 euro, zo’n liter.
Hij had uitgedokterd dat je er 28 flesjes uit kon halen. Aan € 10,95 is € 306,60 verzuchtte hij, gevolgd door een ‘pfff’. Natuurlijk zijn er ook kosten verbonden aan het overhevelen in flesjes, maar toch.
BUITENLAND
Nu zijn veruit de meeste verkopers van duivenproducten hier gelukkig nog serieus en integer. Hoe anders is dat in sommige andere landen.
Daar acteren ze als een rattenvanger van Hamelen die op zijn fluitje blaast en zo zijn goedwillende klanten in de kolkende rivier van goedgelovigheid en onnozelheid lokt. Ze doen het voorkomen alsof je geen goede meer hoeft te hebben als je ze hun 'spul' maar geeft.  

 Tang   (29-03-24)

Wat een treurige mail. De jeugdige liefhebber had een bon kunnen kopen van de beroemde, laat ik hem X noemen. Het was een vrij dure bon, maar voor iemand met zo’n naam eigenlijk weer niet.
Het ging de jongeman ook om meer dan een duif. Een praatje met X was altijd al zijn droom geweest. Ook om diens hokken te zien.
Ik kon me daarbij iets voorstellen. Groter dan X heb je ze in duivensport amper.
Hij moest er zo'n 80 km. voor rijden, maar ook dat had hij er graag voor over.
DOUCHE
Er werd een afspraak gemaakt en bijna zingend ging hij op weg naar X.
Dit werd zijn dag. Dacht hij.
Maar wat een koude douche werd me dat.
Toen hij aan de bel ‘hing’ deed X niet open, maar een vrouw.
De vrouw van X? Dat dacht hij toch. Ze wees naar een doosje tegen de garage en zei ‘jij komt om die bon he. Mijn man moest onverwachts weg. In dat doosje zit je duif.’ En dicht ging de voordeur.
In de tuin hoorde onze bonnenkoper iemand bezig.  X? Daarvan was hij bijna zeker. 
Inderdaad, diep treurig. Er zijn vele soorten tangen: Nijptang, verlostang, krultang, orang oetang, waterpomptang, mustang, maar groter dan zij worden ze niet meer.  
Een reden om iemand zijn bon te kopen is vertrouwen in een goede behandeling.
Niet iedere schenker beseft dat. Ook niet dat mensen een tang, sorry tong hebben.
'Everything has a reason.' Ook het feit dat op bons van sommigen met een grote naam vaak weinig geboden wordt.  

 Pijnlijk  (28-03-24)

Vijf weken plat in het ziekenhuis, zoals me 2 jaar geleden overkwam, hakt er in, zeker als je wat ouder wordt.
Als je dan eindelijk het geluk hebt in je eigen bed te kunnen gaan slapen ben je er nog niet. Je moet, en daar schrok ik van, als een kind terug leren lopen.  
En wat er nog meer in hakte: Enkele dagen na thuiskomst ‘op krukken’ de deur openen van een hok waarin niet een duif meer zit.
Wie in staat zijn mee te voelen wat het is zijn mensen die hetzelfde overkwam.
Schrale troost: Een resem echte toppers uit Nederland en België die meteen spontaan duiven aanboden. Heb van die goed bedoelde aanbiedingen geen gebruik gemaakt maar die (soort) saamhorigheid gaf toch een goed gevoel.
NU WEER  
Er zijn sindsdien weinig dagen geweest (en nachten) dat ik tenminste niet heel even aan het gebeuren dacht. Een vreemde duif op het dak kon al aanleiding zijn. En dan die (goedbedoelde) mails als van dhr. Henk Fleuren. Die mailde wat interessante info over roofvogels en merkte terloops op dat hij een zeer goede duif van me had, via Ge v d Kemp.
Die kwam uit de 17-704 en… U raadt het al na deze inleiding, dat was een van de gestolen duiven. Niet te verwarren met een andere 704, die van 2018. De 'eerste' 704 kwam uit 15-493. Een kweker zoals ik er zelden had. Afkomstig van Scheele.
ZEKER VIJF
Met nazaten van de 18-704 en diens nestbroer, de 703, zijn zeker vijf personen uitermate succesvol geweest. Nestbroers die zeer goed presteerden als jonge duif? Misschien weet men hoe ik over zulke denk m.b.t. kweekwaarde.
De 703 won als jonge duif 1e Quievrain, 2e Peronne (9.215-12e), 1e Morlincourt (9.778-15e). Dezelfde dag dat ze de 1e van Morlincourt won vlogen we ook ‘Nationaal’ Orleans. Toen Jan ’s morgens na Morlincourt het klokje kwam halen zei die: De 703 de eerste prijs? Mooi, dan straks van Orleans de nestbroer de 704.
En zo geschiedde. Ook die 704 vloog goed. Was 1e Asduif als jong en won 1e Bierges, 1e Peronne, dus ook 1e Orleans. Nationaal zone was dat de 6e van 7.008 duiven. Ten westen van Baarle zat in heel Nederland van die Orleans geen snellere duif, al moet gezegd dat Zeeland en West Brabant de wind wel heel erg tegen hadden. Wel, nu is het tragische dat beide broers 703 en 704 beide bij de gestolen duiven zaten. Ik wil zeker niet jammeren. Er zijn ergere dingen. Veel erger !!!
Maar prettige gedachten zijn toch anders.    
NOG DIT:
Die gele druppels kunnen over het voer en in het drinkwater. In geval je veel duiven hebt. Maar het meeste effect hebben ze uiteraard in de bek of een druppel in elk neusgat. 

  Weer   (26-03-24)

Weer is iemand op komen dagen met gele druppels. En... 'de echte',  zoals hij beweert. Tamelijk denigrerend naar andere verkopers toe maar dat went. De man heeft immers van alles het beste en is in alles de beste, dus niet al te serieus nemen.
In België zijn die druppels al langere tijd populair. Want welke handelaar in duiven supplementen daar heeft tegenwoordig niet zijn ‘eigen’ gele druppels?
Wie de eer toekomt die opnieuw terug in de handel te hebben gebracht is Nederlandse Jaap Koehoorn. Hij gaf naar eigen zeggen de formule aan slechts een man: Herbots. Maar dat kan inmiddels veranderd zijn. Veel geheimzinnigs is er overigens niet aan deze formule. Het betreft acriflavine, een simpel ontsmettingsmiddel gebruikt door houders van koikarpers in aquariums.
OPNIEUW      
Ik zei dus ‘opnieuw’. Jaap was namelijk niet de ontdekker of samensteller of eerste verkoper, hij had het van professor van Grembergen.
Dat was een wetenschapper die, alweer ongeveer een halve eeuw terug,  in combinatie speelde met dhr. de Raedt. Dus de ‘Raedt van Grembergen.’
De prof was een enthousiast lezer van de Duif, had goede contacten met Jan H en ook mijn persoon. Ik herinner me nog zijn gele briefkaarten, mailen deden we nog niet. Hij heeft me ook enkele keren bezocht en zei een bewonderaar te zijn van de Andre Vanbruane duiven.
Alleen deze prof. komt de eer toe de ECHTE gele druppels te hebben geintroduceerd in duivensport. Het was HIJ die ontdekte dat het een goedkoop en perfect middel was om het geel mee aan te pakken. Waarom het dan tientallen jaren onder de radar bleef en het pas populair werd nadat Jaap K er mee uit pakte is ook mij een raadsel.
WAAROM
Waarom nu dit artikel? Het spul lijkt goedkoop maar is nog veel te duur. Koop een liter in met je vriendengroepje of clubgenoten en je spaart een hoop centen uit.
Dus gewoon een liter acriflavine, op internet kan je verkopers wel vinden. Of ga anders te rade bij mensen die koikarpers houden. Ik meen dat ook Rik H het aldus inkoopt en Kas M had het over Engeland. Daar zou men het bijna weg geven.
Dus wil je wat poulecentjes opzij leggen voor straks? En natuurlijk, hoe meer duiven je hebt hoe meer het uiteraard loont.  
OOK WEER  
Eerder kon men hier lezen dat 
Belgen zo veel flexibeler zijn geworden. Met name m.b.t. het lossingsbeleid. Zo laat vervoerder Bauwens weten dat de leervluchten voor komende donderdag verplaatst zijn naar een dag eerder vanwege beter weer op woensdag. Zo iets was enkele jaren terug ondenkbaar. Lossen op donderdag was lossen op donderdag. Of niet lossen. Goed bezig daar. Zoals die Nederlandse Afdeling destijds (5?) die met de wagens de middenlijn verliet vanwege slecht weer direct ten noorden van de losplaats om 50 km meer oostwaarts te lossen voor een perfecte vlucht. In andere  Afdelingen was men de sjaak.      

The day the music died  (22-03-24)

Mee gemaakt:

We wilden er 2 dagen van tussen. Weg. ‘Far from the madding crowd.’ Maar arme ik. In het hotel zaten al twee jaar asielzoekers. Een ander zou zeggen ‘en die gaan voor.’  
RITJE
Dan maar een uitje met de auto, broodjes en koffie mee.
Ik wist wel enkele toffe ‘picknicktafels’ met banken, niet ver van het asielzoekers centrum Gilze. Ik heb er ooit nog een korhoender gezien. U ooit zo'n prachtvogel gezien?
Dan bent U evenmin van de jongste.

  
De dag werd geen succes, niet omdat ik weer maar eens vergeefs had uitgekeken naar kieviten, grutto’s enzovoorts, wel omdat op de ‘pleisterplaats’ iets was gebeurd.
Er zaten nog mensen. Een koppel met een meisje van een jaar of 15 en vijf buitenlanders, asielzoekers in de leeftijd van ik schat 18 tot 40. Noord Afrikanen zo leek het, op die ene na. Veel donkerder. Vroeger zouden we ‘neger’ gezegd hebben.
Ze waren met de fiets, twee van de vijf hadden een gsm voor zich liggen en allemaal zaten ze aan een blikje fris.
Overlast bezorgen die asielzoekers hier overigens amper. Alleen als ze uit het winkelcentrum in Chaam komen wil er wel eens iets vallen van overvol geladen karretjes.
HOOFDSCHUDDEND
Tot zo ver niks mis, tot ze wilden gaan. Een van de heren wierp zijn leeg blikje in de sloot langs de weg. Het meisje van ongeveer 15 keek hem bestraffend aan en schudde bestraffend het hoofd.
Alsof ze wilde zeggen ‘je kon dat drinken van onze belastingcenten en nu moeten wij de boel nog (laten) schoonmaken ook. Weer van onze belastingcenten.
Het antwoord was een obsceen gebaar en een van zijn maten gooide nu ook treiterend en provocerend zijn blikje weg. Lachend sprongen ze op hun fietsen (van onze belastingcenten), het meisje kreeg als afscheidsgroet een middelvinger.
Wat maakte ik me kwaad. Waren die talloze weg geworpen blikjes naar het AZC niet erg genoeg?
GOEDE NIEUWS         
Thuis werd het er aanvankelijk niet beter op. De kleinzoon zat te wippen op zijn stoel, uit de radio klonk ‘Europapa’, ik moest denken aan Don Mclean; ‘the day the music died.’ Toen beter nieuws. In ‘Duifke Lacht’ kon je lezen over een fabelachtige jonge duif van Belgische Jos Quix, de 1e Nationale Asduif KBDB KHF (Kleine Halve Fond).
Die heer Quix had zijn jongen voor het seizoen twee keer gelapt en tussen de vluchten door was er niet mee gereden. Hoewel ik zeker niemand aanbeveel Quix na te volgen toch een verademing in een tijd dat sommigen tot 3/4 maal per week de weg op gaan.      

Imago en nog wat   (21-03-24)

Anders dan vroeger wordt de liefhebber tegenwoordig over van alles op de hoogte gehouden door het clubbestuur, de kring, het rayon, de afdeling en zelfs de NPO.
Dat kan nu veel makkelijker dankzij de moderne techniek.
Maar wat is het Nederlands in veel apps en mails toch tenenkrommend.  
NIET MINDER  
Nu ben je als mens niet minderwaardig omdat je Nederlands wat minder is, je mag al eens een foutje maken, maar wel oppassen als je er mee naar buiten treedt.
Wil je iets publiceren, voel je niet te groot om je tekst te laten corrigeren.
En vanzelfsprekend, hoe belangrijker je positie, hoe meer een goed taalgebruik van je wordt verwacht.
Als men je niet kent word je er op beoordeeld, zelfs afgerekend.
Daarom verbaasde de column van dhr. G v d A in het Spoor Nr. 9 pagina 10 zo.
Hij verdient alle respect voor zijn inzet, maar als je anderen zo vaak de maat neemt mag je als secretaris van de NPO zelf best wat minder fouten maken. Hij zou moeilijk tegen kritiek kunnen, maar niet minder dan vijf enorme fouten in amper 10 regels tekst in een document van de top van een landelijke organisatie is niet te verdedigen. Daarmee scoor je ook niet naar ‘de buitenwereld’ toe en was het imago van duivensport ook niet belangrijk?
SAAMHORIGHEID  
Decennia lang was het een vanzelfsprekendheid dat je in je club in eigen dorp in kon manden voor fond, vaak zelfs grote fond, en alle andere vluchten.
Die vanzelfsprekendheid is er voor velen niet meer, ophaalroutes worden gesaneerd, men zal verder van huis in moeten manden. Wat duivensport daarom meer nodig heeft dan ooit is SAAMHORIGHEID. Zo veel moeite is het niet een sportgenoot mee nemen naar een wat verder gelegen clublokaal, of desnoods alleen zijn duiven.
PAS SYSTEEM
In Antwerpen hebben steeds meer liefhebbers een zogenaamd PAS systeem. ('klokje' na de vlucht niet meer binnen brengen, live aankomsten volgen enz). 
Hoe dat bevalt? Hangt er van af wie je het vraagt.
De een is laaiend enthousiast, vindt het een zegen, mensen die behoefte hebben aan contact (en die zijn er veel) vinden het een ramp.

Doen !   (21-03-24)

Ik ben een fervent lezer, maar, en dat zal U misschien bevreemden, over duiven en duivensport lees ik bijzonder weinig. Lees wat vaste rubriekjes en soms gebeurt het dat elders iets mijn aandacht trekt. Dat was vandaag in het Spoor. (nr 9 van 15 maart) en gold de column van Nico van Veen. Aanbevolen aan iedereen die ‘de sport’ een wam hart toe draagt.

Mijn idee  (19-03-24)

Paar vragen

Iemand uit West Brabant is ietwat ongerust. Zijn duiven, die gescheiden zitten, waren heel goed, maar nu is het veel minder.
Veel duivinnen met elkaar gepaard, bij de doffers de fut er uit, zoals hij dat noemt. Verder wil hij weten wat ik van het nieuwe Afdelingsbestuur vind… of ik stopmite ken en wat er tegen roofvogels te doen is.
BESTUUR BR 2000
Ik heb zelf in het Afdelingsbestuur gezeten en weet als geen ander hoe ondankbaar zo’n functie is. Groot probleem in duivensport is dat liefhebbers maar ook clubs en kringen vooral oog hebben voor zichzelf. Eigen belang en niet voor het algemeen.
Mij lijkt het huidige (nieuwe) bestuur wel een verademing.
Communiceren (met de achterban) was niet het sterke punt van de vorige voorzitter. Luisteren evenmin. De mensen van nu pakken het beter aan.
Communiceren naar de leden toe was in mijn tijd trouwens heel wat moeilijker. Internet bestond nog niet. 
TERUGVAL
Voor de vluchten beginnen de geslachten al zes weken gescheiden houden kan best. Veel topspelers doen niet anders. Maar… voorwaarde is dan wel alles elke week anderhalve dag samen te laten. Of twee keer een halve dag wekelijks.
Anders gaat het echt niet werken.  
Stopmite ken ik al lang, maar… stom toevallig nu voor het eerst in huis. Op advies van dr. St Rans. En als die het zegt. Ervaring heb ik er dus niet mee. Nog niet.
ROOFVOGELS
En roofvogels? Vrees dat het enige wat je kan doen is bidden.
Dramatisch op veel plaatsen en een regelrechte nachtmerrie. Gisteren trouwens weer uren rondgereden op zoek naar kieviten en eventueel grutto’s.
Geen kievit te zien, wel, je gelooft het niet VIJF buizerds. In Ulvenhout ook 2 ooievaars. Overigens laat J v d P weten dat, in tegenstelling tot wat algemeen wordt beweerd, duiven ook door buizerds worden geviseerd.
Alle respect voor ‘de groenen’, maar mensen die beweren dat er niet meer roofvogels zijn dan vroeger LIEGEN.   

 

 

Aangekondigd?   (18-03-24)

AANGEKONDIGD?
A G had gehoord dat wanneer X, het orakel uit het noordoosten van het land, ergens over duiven ging praten hij zich eerst liet aankondigen door zijn vrouw die hem voorstelde als ‘de Michael Jackson’ of ‘De ambassadeur van de duivensport’. Soms ook als ‘Het Fenomeen’.
Zo had hij eens geschreven dat stewardessen in het vliegtuig hem herkenden vanwege zijn televisie optredens. En dat in Saudie Arabie, waar geen hond Engels kent, honderden liefhebbers waren uit gelopen om hem te zien en spreken.
Dat hij soms schrok van zijn eigen kennis van duiven. 
Dat 30 koppels eieren bij hem betekende 60 perfecte jongen. 
Dat mensen die hem eerst geen gelijk gaven uiteindelijk allemaal hun ongelijk moesten erkennen.  
Dat hij de ontdekker was van plus ogen, min ogen, ster ogen, nacht ogen.  
En G maakte zich om nog enkele dingen boos.

Ik heb hem (G) geantwoord niet alles te geloven. Zo lijkt het me wel erg straf dat iemand zich laat aankondigen. Ik adviseerde te doen zoals ik. Afscheid nemen van dat Face Book gedoe en vooral zich niet op te winden. Als die lieverd zichzelf zo bewondert, laat hem doen. Ik zie het probleem niet. 
Misschien heeft hij wel gelijk. Heeft Frankrijk zijn Eiffeltoren, Engeland de Big Ben, Italie de toren van Pisa en de Nederlandse duivenmelkers 'het orakel', en is hij aan een standbeeld toe.  
Dus meneer G. Je niet druk maken. Wel blijven lachen. Is beter voor je gezondheid.
Doe ik ook als mensen me weer eens iets sturen van F B.  
Als die schat zich zo gelukkig voelt met wie hij is is dat toch prima? De wereld wordt alleen maar een betere plaats met weer een gelukkig mens er bij. ‘Laat gaan’ zou Gijp zeggen.

  

Wel en geen complimenten  (18-03-24)

Er zijn weinig zaken in dit ondermaanse die zo oersaai zijn, zo slaapverwekkend, zo geestdodend, zo achterhaald, zo ouderwets ook als kampioenenhuldigingen in duivensport. Maar die hoeven niet zo te zijn. Met de juiste mensen achter de microfoon lukt het soms toch de aanwezigen wakker te houden of zelfs te amuseren. Mensen zoals Belgisch Limburger Dirk Leekens, Baarles fondspeler John Aarts of manusje van alles Andre v d Wiel.
De laatste mocht dit weekend de prijsuitreiking verzorgen van de 10e Nationale fondspiegel en werd daarbij tot zijn eigen verbazing vereerd met een zilveren speld voor zijn verdiensten voor de duivensport. Die komt bij de juiste persoon.


FLEXIBEL
Belgen verrasten al eerder met een flexibiliteit die men niet van hen zou verwachten. Daarmee beginnen ze ook het seizoen 2024. Nu donderdag zou er in Antwerpen een leervlucht zijn maar Bauwens heeft die vervroegd naar woensdag vanwege betere weersvooruitzichten dan.
Een compliment verdient ook de commissie WAD die een formidabel bedrag ophaalde dat geheel te goede komt aan de Antwerpse duivensport.
DIE NIET
De Belgische wielerbarbaren die het eerder niet konden laten bier of urine te gooien naar de Nederlandse Marianne Vos en Lars v d Haar hadden het tijdens Milaan San Remo gemunt op Mathieu. Wat een achterlijke apen zijn me dat.
Volgens de Telegraaf heeft het te maken met gefrustreerde commentatoren.
En dan te weten dat Nederlanders destijds massaal achter hun zuiderburen gingen staan en die steunden toen hun nationaal voetbal team er zelf niet bij was.
Omdat buren zo met elkaar om horen te gaan.
ANDERS
Die wieler ‘supporters’ zouden een voorbeeld kunnen nemen aan duivenliefhebbers. Die zitten op ‘duiven dagen met een internationaal tintje’ broederlijk aaneen aan dezelfde tafel. Een soort saamhorigheid die nog meer verbindt.
Dat was ooit wel anders.        
   

En nog dit   (17-03-24)

Francky lijkt me ook iemand voor wie het niet altijd duiven hoeven zijn. Op het vliegveld van Moorsele zitten nog kieviten en patrijzen. Als hij duiven gaat lappen vlak over de (Franse) grens, geniet hij van het gezang van leeuweriken.

Eentje ontbreekt en de 'fotograaf' is een sufferd. Is daar met zijn handen aan geweest.
Zo horen ze niet te liggen. Kievitseieren dus. 
Gaston kon niet zonder dus gaat dit jaar zijn Maria met de duiven spelen. Hij had 2 x 15 stuks, nu zitten er nog 29.  Een minder dus. Twee x 15 omdat het schenkingen betreft van 2 tophokken.
Sjeng weet het zo goed niet meer. Wanneer speen je best je jongen? 
Op een leeftijd van 23 tot 25 dagen kan je best de ouders weg nemen van de jongen die je, zoals tegenwoordig bijna iedereen, met schotel en al op de bodem gezet hebt.  Op die leeftijd haal je ze ook best bij de ouders weg. Sommigen houden het op 4 weken. Is toch wat laat), ze moeten vroeg zelfstandig zijn. Albert Marcelis speende ze dan weer als ze 3 weken oud waren. Ander uiterste.
Een van de voordelen van alles op de bodem zetten is dat je aldus de jongen de kans geeft om door de mand te vallen. En dus te vertrekken.  

Deze zijn ok maar Charel van Driekskes (Janssen dus) haalde ze soms
nog ouder van boven naar beneden terwijl ze doodstil in de schotel bleven liggen.    

Nog enkele uren (17-03-24).

Zondagmiddag 14.30 u. Men heeft nog enkele uren om voor een gering bedrag een bod uit te kunnen brengen op bons van prima spelers uit het Antwerpse.  Ga daarvoor naar de veiling van bons van WAD op www.duivenspel.be
De opbrengst komt in zijn geheel te goede aan het HaFospel in Antwerpen.  


Verkoudheid   (17-03-24) 

Gelukkig ben ik geen duif. Deze week slechts een keer buiten geweest om duiven naar Rijkevorsel te brengen. Een zware en hardnekkige verkoudheid zaten me in de weg. Op zich wel mee te leven maar met een klam en transpirerend lijf durfde ik toch niet buiten.
Of het over kan slaan naar de duiven? Denk het niet, kan niets bewijzen, maar omdat sprake is van een virus lijkt het ook niet helemaal uitgesloten.  
Waarom 'gelukkig geen duif?' Mensen zijn mensen, die moeten desnoods geholpen worden. Een succesvol duivenliefhebber heeft echter minder compassie met zijn vogels. Als 20 duiven goed gezond zijn is er geen excuus voor de 21e.  Van een 21e en 22e duif was hier sprake. Ik kom er op terug. 

ANDERS
Roger, nu ook E , houden zich bezig met de vliegers. 
Zo vlak voor het seizoen ben ik minder gerust dan andere jaren. Enkele jaren terug schreef ik over jongen met 8 prijzen en zelfs winnaars die er uit moesten vanwege toen niet goed genoeg.
'Zal heel zeker ooit nog blij zijn met jongen die er nu uitmoeten',  schreef ik toen.
In inderdaad, 2023 Was zo'n jaar. We werden weliswaar kampioen jongen in ZAV maar een kampioenschap zegt niet alles.
We moesten nu jongen door houden met weliswaar bijzonder goede afstamming maar die matig presteerden. En de selectie norm waren en zijn voor mij prestaties. Ook als jonge duif. 
Dus maar afwachten zeker? En anderzijds: Zeker zijn van succes en nog gelijk krijgen ook maken de sport er ook niet spannender om. Zo heeft ook dit nadeel weer zijn voordeel.
Vandaag zouden de Antwerpse vitesse mannen de spits  afbijten.
Maar vervoerder Johan Bauwens vond het nog geen weer, en zo zegt hij, nog kansen genoeg. Een seizoen dat stroef van start gaat is trouwens eerder regel dan uitzondering. Maar geen beboterd hoofd binnen de KBDB dat denkt aan later starten. 
Toch was het vandaag in Belgie en zeker ten zuiden van Mechelen tot de middag schitterend weer zo verneem ik.
NATUURLIJK
Als
 je jongen bij haalt natuurlijk uit de vliegers, zo reageerden drie zeer vooraanstaande liefhebbers op mijn laatste blog. Een er van: 'Ik weet dat anderen anders denken daarom ben ik blij dat jij (A S) denkt als ik.'  Hij gaat zelfs verder en heeft  het liefst  jongen uit jaarlingen die goed presteerden en dat ook deden als jonge duif.  De man speelt te goed om hem niet serieus te nemen.

Uit de kwekers, of…?  (16-03-24)

De streekgenoot was gelukkig. Had voor ‘nog geen 200 euro’ een bon van een goed hok op de kop kunnen tikken en de schenker had gezegd dat hij na het seizoen uit  mocht kiezen. ‘Na het seizoen’ was al positief, dat betekende dat hij van de beste kon hebben. Nu was zijn vraag wat te doen als hij mocht kiezen: een jong uit bewezen kwekers, maar wel erg oud, of een uit jongere kwekers.
Naar mijn idee geen van beide. Ik zou een jong nemen uit een goede vlieger. Beter nog uit twee goede vliegers.
WAAROM
Zelfs grote kampioenen als v d Wouwer (Kaaasboer), Derwa (Paulien), Koopman, Verkerk, de Bruijn, Gust Janssen en Klak destijds, geven/gaven toe dat ook de  vaandeldragers van hun hok (veel) afval geven/gaven.
Zo had ik een zoon van de Kaasboer (peperduur) en een viertal duivinnen (spotgoedkoop) van de Stonne. ‘Zoon Kaasboer’ werd hem niet, een van diens spotgoedkope duivinnen, de 037, daarentegen kweekte enorm.
Gaston (weer uit het ziekenhuis): Mijn ‘Kaasboer’ geeft op 10 duiven 7 bruikbare of goede. Jij hebt pech gehad, een van die drie andere..
Superman Albert Derwa over iconische Paulien: Paulien gaf elk jaar wel een goed!
Verkerk: ‘Ik koppel graag om. Als een koppel al eens een super geeft is de kans te verwaarlozen dat die dat nog eens doet.’  
‘Slechte duiven uit goede hebben de goede genen niet mee gekregen’,  hoor je dan.

DUS
Jongen uit bewezen kwekers zijn meestal duurder maar daarom dus niet beter.
Mogelijk dat je meer op zeker speelt met een jong van een bewezen vlieger. Dan heb je er een uit een duif die heeft laten zien wel de goede genen te hebben  mee gekregen die hem maakten tot de duif die hij werd.

    

Er is meer   (15-03-24) 

Liefhebbers hoor je wel eens zeggen ‘de dierenarts vindt ook niets meer dan tricho, cocc, wormen.’ Moet je niet zeggen, een goede dierenarts, gespecialiseerd in duiven, vindt wel degelijk meer.
Zo was er X. Een zeer ervaren liefhebber. Die was wat aan de sukkel en kon zijn duiven niet geven wat ze nodig hebben. AANDACHT !
Hij zag ze dan ook maar sporadisch en alleen om snel wat te voeren.
NIET FRIS     
Nu vond hij een tijd terug al dat ze niet fris zaten, maar echt ziek leken ze ook niet.
Ook toen een koppel van de eieren ging lopen leek hem weinig aan de hand. ‘Kan gebeuren’. Toen 3 of 4 koppels ook stopten met broeden was duidelijk dat er iets mis moest zijn. Daarom toch maar een ritje naar Reusel gemaakt en een van de betere dierenartsen geraadpleegd: Dr. Stijn Rans, zelf een voortreffelijk fondspeler. Die had het gauw gezien: Luizen en mijten.
Dus gaan duiven om onverklaarbare redenen van de eieren lopen? Dan weet U waar U het hoogstwaarschijnlijk moet zoeken.

 Attent  (14-03-24).
 
Onderstaande was amper 5 minuten oud of 3 man wezen me al op een foutje in de data. Zal ook wel komen omdat geen hok/liefhebber werd gepusht maar het welzijn van duivensport in duivenprovincie Antwerpen.  Alle drie bedankt !!!

GRIJP JE KANS   (14-03-24)

WAD:   Welzijn Antwerpse Duivensport.

Het is een bekend en aloud gezegde: Waar een overschot aan is is makkelijker aan te komen. Vaak ook aan prijzen beneden de werkelijke waarde.
De ijverige commissie leden van WAD kregen, ook door hun relaties, liefst 150 bons bijeen en niet zo maar bons. Schenkers waren zo gul omdat de opbrengst volledig ten goede komt aan het Antwerpse Halve Fondspel.  
Zo veel bons is inderdaad ongekend met als gevolg dat er een hele reeks zijn, ook  van echte topspelers, waarop je nog voor betrekkelijk weinig of zeer weinig geld een bod kan uitbrengen. Echt uniek.
www.duivenspel.be  > Bonnenverkoop.   

 Ook droevig    (12-03-24) 

Geen mens die kan raden wat ik verleden week gedaan heb. Dagelijks rond gereden langs talloze velden in heel de regio. Ik wilde weer eens kieviten zien.
In mijn latere tienerjaren was ik even gek van kieviten als van duiven.
Van duiven hield toen half het dorp, van kieviten, meer bepaalde de eieren zoek slechts een enkeling. Vanaf half februari was mijn blik constant omhoog gericht om kieviten te zien overtrekken. Elk jaar werd genoteerd wanneer ik de eerste zag.
Het gebeurde dat ze een hele dag overkwamen in kleinere of grote golven.
Nadien kwamen de grutto’s.
EIEREN 
Wat heb ik kievitseieren gezocht, het werd een verslaving, geleerd van een oom. Overal zaten ze, soms samen met grutto’s. En patrijzen. Die vlogen pas op als je er vlakbij was met zo’n hels kabaal dat je hart over sloeg. Luid zingende leeuweriken hoog boven je maakten je dag helemaal goed. Zoals ook de poelier deed die grof betaalde voor de talloze gevonden eieren.
ALLES WEG
Elk voorjaar denk ik er met weemoed en ook schaamte aan terug. Nu zijn de kieviten weg. Ook grutto’s, leeuweriken, patrijzen, wulpen en.. weilanden zie je niet meer.
Die weilanden, vroeger afgebakend met prikkeldraad, hebben plaats gemaakt voor eindeloze groene vlaktes als een biljartlaken. Ze maken zelfs het kleinste vogeltje een sitting duck voor predators.
TOCH  
Verleden woensdag eindelijk een kievit langs de weg maar klopte dat wel? Hij zat er te stil en te eenzaam. Toen hij er ’s avonds nog zat was ik zeker dat er iets niet klopte. Donderdag dan was hij weg, maar het liet me niet los. Vrijdag terug gaan zien en inderdaad daar lag hij: Heel erg dood.
Ik vrees dat je boven de 60 moet zijn om me te begrijpen, waarvoor excuses aan alle jongeren. Het moet toch niet altijd over duiven gaan.

 

INTERESTING  (12-03-24)

Vouchers for youngsters 2024 are for sale on the site www.duivenspel.be
See ‘Bonnen.’ Sale runs until this weekend. So till then you can bid.
(Readable in English). 

The best fanciers from the province of Antwerp donated a voucher. Because there are so many of them, the prices of pigeons from many top fanciers are very reasonable. Chances !!!

Kansen !!

Liefst 150 bonnen wist het comite WAD te verzamelen. En wat met zo veel mogelijkheden gebeurt kan men raden: De prijzen zakken> Ofwel een unieke gelegenheid om aan matige prijzen aan een topbon te komen. Zie onder.

 

 

 

Update begin maart  (11-03-24)

Een van de allerbeste spelers van deze eeuw is ongetwijfeld Albert Derwa. Geen massa-inkorver met een of meer verzorgers, maar iemand die met beperkte ruimte en een beperkt aantal duiven van niemand bang hoeft te zijn.
In vroeger jaren excelleerde hij met jongen, nu nog, maar ook met duivinnen. Zijn Paulien werd bijna legendarisch. ‘En elk jaar gaf ze wel een goede’, aldus Albert.
Geen gebral zoals Golden Breeder of ander blabla, gewoon 'Paulien'.

SOORTGELIJK
Het doet denken aan Christian v d Wetering, een prille dertiger en al heel jong extreem succesvol. Zoals Maarten Huijsmans en Bas Verkerk in zijn  jonge jaren. 
Christian, ondanks zijn vrij jeugdige leeftijd, als een ervaren rot:
‘Een duif die elk jaar een goede geeft is voor mij een prima kweker.’
Het zouden de woorden kunnen zijn van Adriaan, een van de Gebr. Janssens.
Als ik met hem op het hok was geen geblaas als ’dat is de Jonge Merckx met 10 eerste prijzen’ of ‘die daar geeft alleen maar supers'. Ik zie nog voor me hoe hij naar een duif wees en bijna fluisterend zei ‘dat is de Scherpe’.
Alsof hij wilde zeggen ‘dat moet genoeg zijn’.
Zo zie je soms ook ellenlang commentaar bij een geschonken bon.
Het heeft zelden resultaat.
‘MINIMUM TEMPERATUUR’  
Of er zo iets bestaat als ‘een minimum temperatuur om met duiven te spelen of die te lappen?’ VdH had het heel vroeger over 12 graden. En hij was een wijs duivenman van wie je veel kon leren. Maar 12 graden?
Ik weet niet of er toen zo iets bestond als gevoelstemperatuur, maar is het niet DAT wat telt?
Dit jaar zag je al volle terrasjes bij 6 a 7 graden. Wel met helder weer, en vooral… windstil. Maar je zag mensen ook al zwaar ingeduffeld fietsen met 12 graden. Toen wel met een gure en stevige oostenwind.  
Conclusie: Bij windstil weer hoeft lappen met enkele graden boven nul geen probleem te zijn.  

 

 Adriaan was de echte melker. Een toonbeeld van bescheidenheid en
als iets hem niet interesseerde was het geld. Louis was anders.
  

Droevig  (10-03-24)

Toen ik de cijfers onder ogen kreeg van het aantal liefhebbers 2023 in de diverse afdelingen beneden de rivieren (Nederland) knipperde ik met mijn ogen en keek nog eens. Dit kon niet waar zijn. Zo telde Br2000 nog niet zo heel lang geleden ruim 2.000 leden. Hoeveel er nu zijn houd ik maar beter voor me. Wil Uw dag niet bederven.
EN TOCH
Dus de sport is bijna dood en begraven?
Absoluut niet. Dat zullen mensen beamen die bij de Gouden Duifviering waren. Ik haal hier soms ook sportgenoten aan die laten weten hoe intens ze van hun duiven genieten.    
Daar zijn jongeren bij, maar vooral ook gepensioneerden en alleenstaanden. 
Mensen die pas met pensioen zijn zijn blij terug een heel jaar iets te hebben om mee bezig te zijn, hun bestaan lijkt met duiven meer zin te hebben. 
'Zonder duiven was ik er niet meer',  lieten twee man me ooit weten. Beide flink op leeftijd en alleenstaand. Zoals Charel van Laer, over wie dadelijk meer. 
MINDER
Van zo veel minder liefhebbers wordt een mens niet vrolijk, maar er blijven er nog genoeg over om samen lekker met duiven te spelen. Voor veel buitenlanders vormen Nederland en België nog altijd een soort duivenparadijs.
Liefhebbers die 25 km. (of meer!!) van elkaar verwijderd wonen is elders in Europapa de gewoonste zaak van de wereld.  Dus kop op.
Dat laatste is ongetwijfeld te veel gevraagd voor de 86 jarige Charel van Laer uit Pulle. Hij is  een van die alleenstaande ouderen voor wie duiven elke morgen een reden is om op te staan. Dat ‘kop op’ is voor hem mogelijk te veel gevraagd.
VROEGER
Voor de ouderen zal de naam ‘Gebr van Laer’ mogelijk bekend voor komen. Drie broers die tot de top van de Antwerpse duivensport hoorden. Rene en Louis zijn niet meer. Charel bleef  over. Met zijn duiven. Daar is hij heel de dag mee bezig, die zouden hem ‘jong houden’.
Maar wat een optater moet het geweest zijn toen hij enkele dagen terug bij een bijna leeg geroofd hok uit kwam. Liefst 23 duiven waren gestolen.
Charel is Charel niet meer. Te zwaar aangeslagen, zo luidt het.
Geconfronteerd worden met een leeg geroofd hok? Je moet het mee gemaakt hebben om te weten wat voor impact dat voor iemand heeft.  Om nog maar niet te spreken over een 86 jarige alleenstaande.   
Hoe diep ben je gevallen om iemand in de herfst van zijn leven zo iets aan te doen. Bij een 80-er wat centen weg halen is voor de meeste minder pijnlijk dan zijn duiven. 

  

    

Ingezonden  (05-03-24)

Waarde heer Ad

Asjeblieft aanzie deze mail positief. Uw site bezorgt me zo veel plezier. Heel leerzaam en soms zo vol humor. Dus hoop ik en geloof me velen dat u nog heel lang blijft schrijven. Nu moet ik toch iets van t hart. U schreef meerdere malen dat U duivensport geen sport vind. Spijtig want ik vind het een prachtige sport. Dit is positief bedoeld, dus vat het ook zo op. En blijf zeker schrijven.
Helaas voor deze Belg, maar zijn mail doet me niet van mening veranderen.
-Dezelfde poule met verschillende namen in verschillende clubs?
-Totaal andere berekeningen van kampioenschappen in verschillende clubs? Je kan landelijk kampioen worden met 6 punten maar in sommige clubs zijn 10.000 punten niet genoeg. Voor de titel ‘kampioenduif’ kan een duif in de ene club elke vlucht 1 punt verdienen, ongeacht hoe vroeg die werd geklokt, elders begint men met 100 punten.
-Vluchten van dezelfde afstand die in het ene samenspel vitesse vluchten zijn en in het andere HaFo? 
-Dezelfde dag en op dezelfde tijd los 2 vluchten uit dezelfde losplaats zoals in Zuid Nederland?  
-Liefhebbers in Belgie die voor dezelfde vlucht op twee of drie plaatsen in kunnen manden en anderen die die kans niet hebben?
-Liefhebbers die geen kans hebben om tegen meer dan 300 duiven te spelen terwijl anderen wekelijks tegen duizenden duiven kunnen spelen?  
-Sport veronderstelt competitie. Competitie veronderstelt gelijke kansen. Maar kan je spreken van gelijke kansen als de een met pakweg 250 duiven speelt en de ander met pakweg 8?
Je bent toch van de pot gerukt als je zo iets nog een sport kan noemen.
MIS GEGAAN
Dan is er echt iets in je hoofd totaal mis gegaan. Bij de geboorte misschien? Op de kleuterschool? In militaire dienst? In je gezin? Geen idee waar en wanneer maar ergens is een schroef los bij iedereen die zo iets onverdedigbaars blijft verdedigen. Sorry Belgische sportgenoot, nu ook niet boos worden op mij.
Ik deel de mening van dhr H uit M: ‘Een betere formulering voor wat velen een sport noemen is ‘een toffe vrije tijdsbesteding die verslavend kan werken.’   

   

Arme boer in vreemd dorp  (02-03-24)

Sommigen weten het misschien, ik woon in een merkwaardig dorp. Een deel, bestaande uit 30 enclaves is Belgisch).
Toen ik heel vroeger nog aan de KUT studeerde (de Katholieke Universiteit Tilburg) woonden in dit Belgisch deel van het dorp Belgen, in het Nederlands deel Nederlanders. Het was in de tijd dat het dorp 5 duivenclubs telde.
Overigens is de naam van die Universiteit veranderd, waarom heb ik nooit begrepen.
2023
In een overzicht zag ik tot mijn verbazing dat in Belgisch Baarle nu in 2024 meer Nederlanders wonen dan Belgen. Iets met belasting te maken?
Na dus Nederlanders en Belgen, bestaan de bewoners uit Roemenen, Polen, Oekraïners, Afghanen en Letten. Roemenen op de 3e plaats verbaast niet. Die wonen er in de streek ontiegelijk veel en worden gewaardeerd om hun harde werken.
Al die Oost Europeanen bewijzen ook wat voor lul die Putin is. Hij heeft het over het bevrijden van mensen in Ukraine. Zijn soldaten zouden met bloemen ontvangen worden. Hoe legt hij dan uit dat daar hoegenaamd niemand bevrijd wil worden, integendeel, dat ze met miljoenen deze kant uit vluchten en niet naar Rusland?
DUIVEN      
Van de 5 duivenclubs van toen is er niet een meer over.
Een ex-duivenmelker, tevens ex- ‘koeienboer’, ziet het somber in met al die stikstof miserie. ‘Tot de dood ons scheidt’, had hij ooit voor het altaar gezworen.
‘Tot het schijt ons doodt’ was gepaster geweest voor deze man die afscheid had moeten nemen van zijn koeien, zijn duiven en toen zijn huis. Hij heeft zijn grafsteen al in zijn hoofd:

Hier ligt boer Janssen zonder vrouw.
Hij is gestorven van de kou.
Koeien en duiven was zijn leven.
Helaas duurde het maar even.

TOT SLOT
Sommigen leren het echt nooit. Sinds een twee tal weken en eerder laten liefhebbers hun duiven, die maanden opgesloten waren, weer los.
Volgens P een serieus probleem, ze trainen te weinig, daarom de vlag maar gebruikt. Maar P toch. Straks een zoveelste seizoen dat mislukt is en weer eigen schuld.

 

 Licht en donker   (01-03-24)

In de regio Meer, vlak voor de grens met Nederland, wonnen nog redelijk wat  liefhebbers. Dat zie je aan de winkels waar je duivenvoer kan kopen. Is er in Zondereigen een gespecialiseerde zaak, in het nabij gelegen Meer kan je op drie plaatsen in dezelfde straat terecht voor duivenvoer.
Kan alleen maar met melkers in de directe omgeving.  
Ik ken daar geen mens, maar weet wel een aantal hokken staan. Men kent immers de melker. Onderweg ontgaat hem niets wat met duiven te maken heeft. Of bijna niets. Nu zag ik een tijd terug op twee hokken de lichten aan. Of nòg aan. Dat kon toen nog net, want je kan niet ongebreideld bij lichten.  

WINTERKWEEK
Voor winterkweek moet worden voor gelicht, dat is bekend. De duivinnen moet niet maar mag.  Warmer weer nodigt namelijk niet uit tot paren of leggen, langer licht wel. Ik herinner me nog een steenkoude vriesmaand februari waarin eksters volop aan het nestelen waren. Januari was heel zacht geweest maar geen ekster die dacht aan een eksterin, laat staan daar mee te paren. Wel eind februari vanwege merkelijk langere dagen.
Wanneer je ‘bij licht’ speelt geen rol. Ik doe het van 15.00 u tot 23.00 u. Anderen doen het ook ’s morgens. Het maakt allemaal weinig uit.
Lichten vanaf 4.00 uur ‘s nachts tot 10.00 uur ’s morgens kan ook. Aldus wordt het ’s avonds geleidelijk ‘met de natuur’ donker.

SOORT LAMP
Aangespoord door adverteerders hebben sommigen speciale lampen, die redelijk prijzig kunnen zijn. Als je niet weet wat je met je centen moet doen niets mis mee, maar geloof me, dure lampen of de goedkoopste, het maakt geen verschil. Je kon wel eens lezen dat TL buizen niet zouden deugen vanwege geflikker. Ook dat is flauwe kul.

GEDAAN
Wie, zoals velen vroeger, begin februari koppelt hoeft helemaal niet bij te lichten. De dagen zijn al lang genoeg. 2 Februari (Lichtmis) was meer dan een eeuw lang voor de meeste de koppeldatum, ook omdat men vrijaf had vanwege een Christelijke feestdag. Lichten hoefde dus niet meer, sterker, er werd toen al gekoppeld voordat er elektriciteit was.
Natuurlijk mag dat bij lichten niet blijven duren. Een keer heeft het mij verrast, waren bij de kwekers de lampen zelfs eind maart nog aan en dat heb ik geweten. Ze  begonnen zich kaal te gooien. Was ik bij de vliegers ook zo nonchalant geweest dan had ik het kunnen schudden. Voor een heel seizoen.   

DONKER ZETTEN
Terwijl men zich eind vorige eeuw vooral in Vlaanderen bezig hield met Ledercort ‘and stuff’ om de rui te remmen, deden Nederlanders het anders. Die verduisterden. De Miel herinnert zich mogelijk nog de discussie met Belgische A S.
Zal wel een brave kerel geweest zijn, maar hij was op geen prijs te  betrappen en vond die Nederlanders met hun verduisteren maar fantasten. Inmiddels verduistert vrijwel iedereen die in september nog met duiven wil spelen. Omdat het moet! ‘Wanneer beginnen’ hangt een beetje af van ‘wanneer kweken’.
Vroeger begon ik echte winterjongen meteen na het spenen te verdusiteren, maar daar ben ik al lang vanaf gestapt. Het werd half februari en later zelfs tot half maart.
Langer wachten durfde ik niet, half verduisteren evenmin.
Ik was wel secuur, zelfs de kleinste opening tussen de pannen werd gedicht.
Verder is het opnieuw niet belangrijk wannèèr, dus op welke uren, je verduistert.
Als de dagen maar niet langer zijn dan 10 uur. De tweede ronde kan je best meteen na het spenen donker zetten.

GRAPPIG    
Overigens maakte ik m.b.t. verduisteren ooit iets grappigs mee. Een streekgenoot die een jaar of drie duiven had en al redelijk speelde, vroeg of ik eens langs wilde komen. Het moet in april of zo geweest zijn. Hij gaf me wat jongen in handen en vroeg wat ik vond. ‘Wat werd ik verondersteld te vinden?’ Vroeg ik me af.
‘Dat zie je toch’, zei hij, ‘kijk eens goed.
Ik zag niets speciaals, hoe ik ook keek, geen franc die viel.
Hij gaf het op, zo veel onnozelheid had hij van mij kennelijk niet verwacht, en zei:
‘Ik vrees dat er iets mis is. Zie je dan niet dat ze kaal vallen?’
Ik stond perplex. Was dat niet juist de bedoeling?
Men had hem verteld te verduisteren, dat had hij trouw gedaan, hij wist wàt hij aan het doen was, maar niet waaròm. Over de klok en de klepel gesproken.

ANDERS  
Dat het niet belangrijk is wanneer je verduistert, dus op welke uren van de dag, weten ook spelers, waaronder heel goede, die als volgt handelen:
Omdat het met hun tijd niet uit komt of, omdat ze willen dat duiven heel vroeg in de morgen trainen, zetten ze hun jongen rond 4 uur (16.00 u) in het donker.
En ín de avond, als het goed donker is, heffen ze de verduistering op.
Daarmee moet je wel op tijd beginnen natuurlijk.
Als je dan, bijvoorbeeld rond half elf ’s avonds, de gordijnen wegneemt zal het aantal uren dat ze donker zaten voldoende zijn.
Met deze methode worden met het opkomen van de zon, ook de jongen wakker, dus in feite verloopt het eerste deel van de dag op natuurlijke wijze. Dat het systeem werkt bewees mijn veel te vroeg overleden vriend Cor Leytens. Ik heb/had nooit zo veel vrienden maar Cor was er een van. Ik deed iets voor hem, hij veel voor mij. Bijvoorbeeld vele jaren zorgen voor gebroken mais kolven.  
Op het Hok Eyerkamp hanteert Esther (?) dit systeem met veel succes. Evert Jan: Om 16.00 u of uiterlijk 16.30 u donker zetten en met zonsopgang worden ze op natuurlijke wijze met het licht wakker. Prachtig systeem!’

GROOT VOORDEEL
Groot voordeel van dit systeem is dat je je jongen al heel vroeg in de morgen vrij kunt laten. Er zijn er die ’s avonds het hok al open zetten en de jongen binnen roepen als ze zelf wakker worden.
Zo ken ik er een die al goed speelde met jongen maar nog beter werd toe hij ze heel vroeg vrij liet. ’s Morgens heel vroeg jongen uitlaten of gaan lappen kan natuurlijk niet met de normale manier van verduisteren.

OUDE?
En oude dan? De specialisten die zich toeleggen op fondvluchten in juli en later verduisteren 4 tot 6 weken in het voorjaar. Bijvoorbeeld van begin maart tot half april. Op enkele dagen komt het niet. Waarom het veel minder effect lijkt te hebben bij de doffers heb ik nooit begrepen.      

            

 

 Een enigszins verjaarde foto van het team Koopman. Voor de genen die het nog 
niet wisten: 2024 is het laatste jaar dat dit icoon met duiven speelt.  

Drie woorden  (29-02-24)

Kreeg destijds een mail van een vrij grote naam. Heel vroeger had ik hem eens geholpen. Hij speelde goed, maar zou ook graag iets verkopen en dat lukte van geen kanten. ‘Stamkaarten maken’, zei ik, ‘dus een programma kopen. Dat is het halve werk, nu nog in het Engels. Laat je eventueel helpen.’  
Zo gezegd zo gedaan en het hielp.
Hoewel iedereen die tip had kunnen geven was zijn dankbaarheid hartverwarmend.
En als zo’n dankbaar iemand dan vraagt nog eens te helpen hoe de kassa te laten blijven rinkelen zeg je natuurlijk geen nee.
DRIE WOORDEN
Gebruik zo veel mogelijk ‘de magie van de drie woorden’, zei ik. Ik heb nog een blauwe maandag verkoopkunde gedoceerd. Eerst zelf wat opleiding genoten en  geleerd dat uitdrukkingen met drie woorden het meeste effect hebben, de meeste impact en het best verkopen. Denk aan:
Boer zoekt vrouw
Hiep hiep hoera
Lachen gieren brullen.
Sie Ai EE (CIA)
Aar Ee EF (Rote Armee Fraction)
Man bij hond.
Huisje, boompje, beestje.
‘Drie woorden constructies werkt veel beter dan: ‘Knappe boer zoekt leukte vrouw’, of ‘hiep hoera’, of ‘lachen, gieren’. Of ‘Grote man bijt lelijke hond.’
Toegegeven dat ‘boer zoekt vrouw’ is van alle tijden. In mijn kinderjaren waren boeren al op vrouwenjacht. Toen hoorde ik al, zonder de betekenis er van te kennen:
‘Dat is er ene van de melkboer’. De naam van de melkboer werd er nooit bij vernoemd.   
DUIVEN
Al schrijvende moet je ook altijd proberen met zo weinig mogelijk woorden zo veel mogelijk te zeggen.
Met ‘een Fantastisch mooie broer uit niet minder dan de wereldberoemde Ace Four’ scoor je dus minder dan met: ‘Broer Ace Four.’
Als die toch al wereldberoemd is is de vermelding immers overbodig. Zo ook het woord ‘fantastisch’. Zulke duiven worden immers verondersteld fantastische broers te hebben. Daarom spreek je beter van:
Zoon Home Alone. Kleinkind Murphy’s Law. Dochter Oude Lichte. Neef Jonge Merckx. Steeds drie woorden. Veel bonnenschenkers doen het helemaal verkeerd.
Met een ergerlijk lang verhaal prijzen ze hun waar aan. Maar…, let er maar eens op, hoe gaat het vaak: Hoe uitgebreider het ‘promotie commentaar’ hoe minder er geboden wordt.     

   

Gaston 'and stuff'  (28-2-24)

Met diens tweede totale verkoop leek duivensport weer een groot kampioen minder rijk. 
Maar enkele jaartjes zonder duiven maakten van Gaston geen gelukkiger mens. Verleden zomer zei hij al dat het niet onmogelijk was dat hij in 2024 de ‘duivendraad’ weer op zou pakken, ofwel terug met duiven zou gaan spelen.
En jawel hoor, er zitten weer jongen op de hokken in Berlaar. Bekomen van met name Pipa, maar momenteel helaas zonder baas. Na de Gouden Duif viering is hij met een long ontsteking opgenomen in het ziekenhuis. Via via hoorden we van nog meer onheil. De Gouden Duif viering is voor velen een hoogtepunt in een duivenjaar. Houden zo. Maar voor ouderen die van zichzelf weten dat ze zwakke longen hebben toch een beetje oppassen in een mensenmenigte. Kan er over mee praten. Gaston en Maria veel sterkte en een spoedig herstel gewenst.  
OPPASSEN
Vanwege de roofvogel, op veel plaatsen een nacht merrie, houden velen in de winter hun duiven vast. Afgelopen weken zijn die dan weer los gelaten, soms nog niet zonder schrik.
Duiven moeten dus weer gaan vliegen. 
Sommigen staan in de tuin of op een balkon met een vlag te zwaaien, of een stuk hout, of schoppen met ballen teneinde hun duiven in de lucht te houden.
Weinig mis mee behalve… als je ze nu, na maanden binnen zitten, verplicht tot vliegen. 
Dat was voor menige duif al het einde van haar vliegcarriere vanwege niet meer te genezen 'spierschade'.  
WIJZER
Vooral sinds 'google translate' steeds meer de perfectie benadert wordt dit blog ook door veel buitenlanders gelezen. De enorme prijzen die de laatste jaren worden betaald voor soms paper tijgers leidt tot collectieve misnoegdheid, lijkt het wel.
Want meer dan ooit krijg ik vragen waar men voor aanvaardbare prijzen aan goede duiven kan geraken. Ook worden namen genoemd van liefhebbers (de sellers) waar je beter weg zou blijven en of ik ook zo denk.
Daarover zwijg ik. Hokken met kwaliteitsduiven durf ik wel noemen, veelal zonder dat ze het zelf weten. Gert uit Rijen heeft dat denkelijk ook ondervonden.
Ook nog dit: Dat de verkoop van W de Br een gigantisch succes zou worden had ik Rik ook voorspeld. Kreeg zeker 10 verzoeken om bij W een goed woordje te doen.
Dergelijke mails blijven niet lang in mijn inbox. 
OVER
Veel potentiele kopers haken overigens af als de man over wie ik zei dat die goed speelt niet uit kan pakken met bekende namen/soorten.
Zo raak je aan fondspelers in het Midden Oosten geen pluim kwijt als je geen Aarden hebt. Komt natuurlijk door promo filmpjes gemaakt door mensen hier.
Zo kreeg ik een mail van iemand daar die vroeg of het waar was dat Jellema en Jan Theelen hun goede duiven bij Aarden haalden. Het doet denken aan de naiviteit van die Amerikaan met zijn zuivere Wegge duiven. (Wegge stierf ongeveer 120 jaar terug). Soms schaam je je als duivenman de veters uit je schoenen.  

 

 In alles sceptisch en dat mag in duivensport. 

       

Noodklok  (25-02-24)

De hoge bedragen die soms voor duiven worden betaald roepen gemengde reacties op. Sommigen lijken te vrezen dat ze het einde der (duiven)tijden betekenen,  jongeren als K M vinden een duif van 91.000 euro dan weer prachtig.
Maar de noodklok doen luiden over duivensport lijkt me toch al te negatief. Dan kan je die ook doen luiden over het koninklijk huis. Persoonlijk vind ik die peper dure hoeden van de vrouw en de moeder van Lex belachelijker dan dure duiven.
Met die duiven kan je misschien nog iets. Die potsierlijke hoofddeksels leveren alleen maar hilariteit op.  
NOOD  
In de media wordt de noodklok geluid over vissen vol lood, over Ajax, postbodes die zich zo volpompen met weed dat ze onze brieven het kanaal in flikkeren.
Wilders luidt de noodklok over Publieke Omroep, over onderwijzers die niet kunnen rekenen. Een paar jaar terug zouden de rododendrons er aan gaan.
Ik leerde dat woord kennen in de 80-er jaren uit het lied ‘Mien zat in haar jachtjapon achter de rododendron.
‘Maar zou het allemaal zo’n vaart lopen?  
Ik durf er 5 euro om verwedden dat weinig van mijn duiven weten wat een rododendron is. Niet omdat ze, zoals voorspeld, ten onder zijn gegaan, integendeel die bloeien als nooit tevoren.
Duivensport zie ik niet meer gaan bloeien. Maar dat die ten onder gaat aan de commerce geloof ik nu ook weer niet. Dus een beetje optimisme heren.
KENNER
Zoals dat orakel uit het noorden. Zijn optimisme is echt prijzenswaardig.
Hij vergist zich nooit in duiven. En als hij dat eens doet krijgt hij nadien toch gelijk. Een goede kweekdoffer afgekeurd? ‘Kijk dan eens met wat een super die gepaard was.’  Ging je met zijn ‘spul’ nog slechter spelen? Dan heb je rommel op het hok. Je moet betere aanschaffen. Hij weet wel een adres.
Aan zulke optimisten kunnen we allemaal een voorbeeld nemen. Dat zijn nu eens de echte. In de club hebben we er een lid bij gekregen die tevens paardenliefhebber is.
Ik ken van paarden even weinig als van duiven.
Aan duiven keuren waag ik me niet en een keuring van hengsten zou voor mij ook een nachtmerrie zijn. (Deze is niet van mezelf).
Dus pessimisten in duivenland, weg met die noodklok. Al vrij gauw start een nieuw seizoen. En gaan wekelijks talloze naam- en rasduiven met peperdure afstamming zoek gevlogen door vogels zonder naam en zonder ras van naamloze liefhebbers.
  

Schauspieler   (24-02-24)

Resistentie is zowel voor mensen als duiven een zeer bedreigend iets.
Daarom moet ook in duivensport iedereen zijn verantwoording nemen;  dierenartsen, liefhebbers, de farmaceutische industrie, wij allemaal.
Anders zal de onheilspellende zegetocht van bacte­riën en virussen straks niet meer te stoppen zijn. Mogelijk, of zeg maar zeker, zullen mensen die belang hebben bij de verkoop van medicijnen zich aan me ergeren en grin­niken: 'Puhh, A.S. heeft ook iets gezegd. Trouwens wie is hij eigenlijk?'
Gelijk hebben ze. Ik ben maar een kermisvogel, een Schaus­pieler, een simpele plattelander. Maar wel een zonder een vinger in welke farmaceutische pap ook. En, ik schrijf het vaker, steeds meer hoor en lees je dat liefhebbers beter gingen spelen door het afbouwen van hun medicijngebruik.’
De duivendierenarts buitenspel zetten is de klok terug draaien. Maar... de liefhebber opzadelen met blinde schema’s tegen alle mogelijke en onbewezen kwalen is bij het misdadige af.  
(Het volledige artikel verschijnt in Sportblad de Duif). 

 

Hij doet het weer  (22-02-24)

Wat hebben Falco Ebben (en ook ik) veel plezier gehad van de duiven die hij hier haalde. Zowel met de rechtstreekse (zoals ‘Indy’ met 6 eerste in groot verband), de zuivere en de gekruiste. Falco is nu zonder overdrijven Nationale top met als specialiteit de kleine fond.
Maar daar blijft het niet bij. 


MEER
Zopas werd de ‘As Golden’ vervlogen, een prestigieuze O L Race in Griekenland. Falco’s 033 werd als 1e afgevlagd met een voorsprong van liefst 28 minuten.
Verbijsterd? Het kan nog straffer. Dezelfde duif had voordien ook de halve finale gewonnen. Henk Simonsz zou handen te kort komen om de uitzonderlijke prestaties van nazaten Ace Four te benoemen.
Wie te weinig aandacht kreeg is de Natiuonale winnaar Argenton (10.000 d) bij Patrick Rubbens, België. Ook klkind Ace Four en een kleinzoon won op zijn beurt dan weer de 1e Provinciaal Issoudun met 7 minuten vooruit. Moest Nationaal alleen enkele Vlaamse duiven voor laten gaan.


     

  

 

 

 

Excuses  (21-02-24)

Michel is een verdienstelijk fondspeler en de stukjes die hij schrijft zijn best te pruimen. Nu repte hij over problemen met zijn gezondheid.
Je zou bijna zeggen: ‘Wie niet Michel?’
Een oom zei vroeger altijd ‘als al degenen boven de 60 die iets mankeren met een belletje zouden lopen dan zou horen en zien vergaan’. Nu is Michel misschien de 60 nog niet gepasseerd, maar veel duivenmelkers wel. De meeste misschien. Hier is er nog een.
GEHOOR
Sinds een tijdje laat mijn gehoor me in de steek.  Zodanig dat ik aan een hoor apparaat toe was. Gelukkig zijn die dingen tegenwoordig piepklein, maar volmaakt zijn ze niet. Zo hoor(de) ik geen tv of stemmen in de telefoon.
Maar de techniek zou de techniek niet zijn als er niets op gevonden werd. Een apparaat (voor mij heet dat Smart 3D) met bijbehorende app en de dwangbuis is weer terug in mijn bestaan. Probleem opgelost? Was het maar waar. Ik hoor die telefoon niet overgaan. Niet met en niet zonder Smart 3D.
Zag net dat dat voor gisteren en vandaag resulteerde in 17 keer niet opgenomen, voor zowat de helft duivenmelkers. Dus excuses Ton, Nico, Elly, Roger en anderen.
Verder had Cruyff weer maar eens gelijk. Voor veel mannen met een vrouw in huis een zegen zelf te kunnen beslissen of je wel of niet toegankelijk wil zijn voor geluiden waar je niet op zit te wachten. 
  

 Klopt dus  (21-02-24)

Wie kan van een jonge duif al zeggen of het een goede kweker gaat worden? Het orakel uit NO Nederland uiteraard, maar misschien wij allemaal wel.
STEF BALS
Van de 709 en 710 van Nederlandse Stef Bals voorspelde ik al toen ze een goed half jaar oud waren dat het met absolute zekerheid topkwekers zouden worden.
Nu is mijn tragiek dat ik ook wel eens gelijk heb, want van wie kreeg ik een mailtje? De nog vrij jeugdige kampioen en maat van Maarten. Stef dus.
SUPER
Het ging over diens 709, Die gaf als jaarling slechts 2 jongen, de 835 en 836, maar wat voor jongen waren me dat.
De 836 won in een jaar 2 tweede prijzen en een 10e provinciaal. Hij won 8 keer 1 op 100 en is 1e provinciale Asduif en 13e Nationale asduif jrl.
Nestmaat '835' won met name 6e en 11e provinciaal.
Dit jaar gaf de 709 weer een extra: De 934. (Kennelijk doet Stef als ik. Duiven noemen naar de ring). Die 934 won met name een 1e tegen bijna 10.000 duiven.
Hoe sensationeel wil je een kweker hebben?
Waarom ik er niet zo van schrok, het zelfs een beetje te voorzien was?
Hij en de nestmaat 710 wonnen destijds de 1e en 2e in de afdeling van 10.000 duiven. En twee duiven uit een nest die beide super presteren? Kweek er maar gerust volop uit.
NEEM trouwens OOK:
- Ace Four en NESTzuster (145 en 144).
- De 111 en NESTbroer 112 (Kanon) van Danny v Dijck
- ‘Harry’ van Hooymans en diens NESTbroer De Cees.
- De Olympiade Gust Janssen en zijn NESTbroer. Dus gaan we nu zeker jongen aan houden van onze 21-318 en 21-319, NESTzusjes die beide 1e prijzen wonnen en 1e en 2e Asduif werden.  Overigens heeft Stef eerder genoemde 710 niet meer. 
Nu moet ik nog een ding doen: Oppassen en niet gaan denken dat ik het ken.... 

Hieronder krantenartikel uit de oude doos.

  

Dode jongen (19-02-24)

In Roemenië wonen veel ‘Alexanders’. Een van hen klaagde over dode jongen, pas gespeende piepers die na enkele dagen geen korrel meer aten, sterk vermagerden om dan te sterven. Ik vermoedde iets en vroeg of die wel dronken. Mijn vermoeden bleek juist. Hij hield enkele van die magere beestjes met de kop in het water en het was schrikken hoeveel ze dronken.
Alexander: ‘In de zomer weet ik wat ik moet doen. Dan knipperen zulke beestjes met de oogjes. Maar dat doen ze niet als het flink vriest zoals hier.’
Dat laatste wist ik dan weer niet. 

Gouden Duifwinnaar 2023 met markante uitspraak.   (17-02-24)

Het is bekend, het ene kampioenschap is het andere niet. Er zijn er die amper iets voor stellen, voor andere maak je enkel kans met bijzondere uitslagen, ofwel heel goede duiven.
-Kampioenschappen zonder betekenis zijn die waarvoor alleen de eerst geklokte duiven tellen en het niet uitmaakt of het de 90e of 1e getekende is.
Of kampioenschappen waarbij gewonnen prijspercentages geen rol spelen. Een zeer gewaardeerd, prestigieus en hoog aangeschreven kampioenschap is dat van Sportblad de Duif. ‘De Gouden Duif competitie’ in de volksmond.
GEURT DOPPENBERG
Geurt Doppenberg werd winnaar in 2023. Geurt en familie ademen een en al duif, maar ook in zijn leven was het niet altijd rozengeur en maneschijn.
Toen hij weer eens flink sukkelde met zijn gezondheid had een dokter hem gevraagd wat voor medicijnen hij zoal slikte. De dokter schrok en adviseerde hem alles wat  niet echt noodzakelijk was met een grote boog het raam uit te kieperen.
Het bleek een gouden raad. Vanaf toen, met veel minder medicijnen, voelde hij zich een stuk beter en waarom zou je dat niet door kunnen trekken naar duiven, dacht melker Geurt.
Het gebruik van medicijnen werd vanaf toen ook bij zijn duiven beperkt tot het strikt noodzakelijke en ook dat had een verbazingwekkende positieve invloed.
De zoveelste kampioen die beweert dat de prestaties aanzienlijk beter werden met minder medicijnen. Gouden Duifwinnaar Doppenberg heeft dienaangaande een opvallende uitspraak:
Je moet je duiven geven wat ze nodig hebben, maar vooral niet geven wat ze niet nodig hebben. Dit geld voor medicijnen en supplementen.
EN VERDER
Letten de meeste sportgenoten erg op het weer als ze jongen gaan lappen, Doppenberg is anders. Hij speelt enorm, winnaars hebben gelijk, en daarom zijn idee: Begin jongen op tijd te leren, doe het veelvuldig alle richtingen uit en vooral ook onder moeilijke omstandigheden.
Harde wind, buien, helder weer zijn moeilijke omstandigheden… zo kan je lezen in het fraaie verslag van Mike: Ook helder weer? Inderdaad, zo spreekt alleen de vakman. Hij beweert ook geen verstand te hebben van duiven en daarmee zit hij op een lijn met zowat alle groten. Eigenlijk maar EEN man die raaskalt dat hij het kent, erger nog, die vaak schrikt van zijn eigen kennis.
Veel van Geurt zijn stervliegers stammen van W de Bruijnduiven via de familie v d Pasch. Zou slager Jan destijds vermoed kunnen hebben dat dat ritje naar Reeuwijk zulke grote gevolgen zou hebben?. Denk wel gehoopt maar niet vermoed.   

   

 Stukje uit een stukje (14-02-24)

DE MORAAL
Bovenstaande is natuurlijk overtrokken, maar de boodschap is er niet minder waar om. Geen volk zo vindingrijk als de duivenmelker als het over mislukken gaat. Hij zoekt het overal behalve waar hij het zoeken moet. Bij zichzelf, op eigen hok.
Kampioenendagen met tentoonstelling waren ooit geliefd, maar keuren op kwaliteit is ingehaald door de realiteit.
De hedendaagse kampioenen in duivensport verschillen in veel, maar over een ding zijn ze het allemaal eens. “Niemand kan met zekerheid de goede uit de hoop halen. Niemand kan koppels samen stellen waaruit met zekerheid de goede gaan rollen.
Wie het tegendeel beweert, en er nog, o waanzin in de duivensport, voor wil betalen ook laat zich wat aanpraten door charlatans.
Oppassen voor zulke. Met een oog keuren ze Uw duiven, met het andere loeren ze naar de broekzak waarin Uw portemonnee.
En moeten horen of een duif best is met wind mee of wind tegen, van 600 km of van 700, met middaglossing of ochtendlossing.
Je schaamt je inderdaad.  
Bovenstaande is een deel van een artikel dat in sportblad de Duif komt.  

EUFEMISME  (13-02-24)

Onderstaande is een eerdere publicatie. Helemaal waar ook. Dat de jongen het die vlucht af lieten weten merken de betere lezers. Voorbeeld van een Eufemisme. 

Gisteren

Of het fraai duivenweer was zie je niet alleen aan de concoursduur en het pakken van getekende duiven, je ziet het ook aan de prijspercentages. Weinig liefhebbers maken enorme prijspercentages, veel liefhebbers komen niet op de uitslag. Zo zou je kunnen zeggen dat mooi vliegweer niet bevorderlijk is voor de sport.
Dat zag je in Antwerpen weer van Bourges en Nanteuil. Te veel liefhebbers niet op de uitslag. Voor de Nationale Bourges, de vlucht der vluchten, viel de deelname tegen. Mogelijk had de zware Orleans van verleden week er mee te maken. Van die Orleans waren er ook verliezen, wij slechts een maar wel de beste die voorheen alleen per tiental won.   
NANTEUIL
Gisteren Nanteuil. De laatste vlucht tellend voor het kampioenschap. Van Lier tot de Nederlandse grens hadden nog 50 man mee gedaan (451 d). De 21-318 (de eerstgetekende) won opnieuw de 1e prijs, nadat ook zijn nestmaat de 21-319 dat al gedaan had. Gebr Leideman hebben uit dezelfde ouders ook twee supers.   Alle 8 duiven die we mee hadden wonnen prijs.
Ook met de jaarlingen werd begonnen met de 1e prijs en alle 4 wonnen per tiental. Als alle vier de jaarlingen die we hadden ingezet thuis zijn wachten 36 deelnemers, dus ruim twee derde, zelfs nog op hun EERSTE duif. De meeste jongen die we mee hadden droegen voor het eerst een chip. Uitslag kan je raden.
DIEFSTAL
Nee, helemaal geen nieuws. Als het zou helpen als er elk uur van de dag aan gedacht werd, of in de hokken gekeken, waren ze al lang terug geweest. We hebben nog een heeel klein beetje hoop dat de dieven nog een heeel klein beetje menselijk zijn en we duiven terug krijgen als er uit gekweekt is.  

Slecht voor gezondheid  (12-02-24)

Er was een tijd dat ik regelmatig ergens ging melken. Maar dat is lang geleden. Trouwens, naar wie zou je moeten gaan? Van de ruim 100 liefhebbers in het dorp zijn er amper vijf over.
Maar ‘vereenzamen’ doe je tegenwoordig niet met een gsm of PC.
Het aantal mails dat ik krijg vergoedt (nou ja) ruimschoots die ‘verloren’ contacten. Hoewel niet allemaal.
94 JAAR
Wat me deugd deed was een lange brief van een 94 jarige uit W in Vlaanderen. Hij had liever dat ik zijn naam niet noemde. Ik kan dan ook zijn woonplaats niet noemen. Streekgenoten zouden immers meteen weten wie je bedoelt als je het hebt over een 94-jarige. Zo dik lopen die niet gezaaid. In een keurig handschrift in perfect Nederlands had hij het over jaloezie als je succesvol bent. Navraag leert dat de man inderdaad bestaat.
Hij toonde eveneens te kunnen relativeren. 'Alles is zo betrekkelijk.' 
Betrekkelijk? Kan je inderdaad wel zeggen. Heb je drie haren op je hoofd dan is dat uitermate weinig, drie haren in je soep is onacceptabel veel. Somber of negatief was de teneur van de brief dus niet. Met een sombere negatieve instelling word je ook geen 94.
ANDERS
Hoe anders was de mail van de Limburger. De man heeft 3 duivenkranten. Hij had in De Duif gelezen dat de combinatie Berckmoes de Weerd voor dit jaar 400 – 500 jongen ringde.
Hij las dat Thone sprak over een ‘team verzorgers’. Wel is hij blij dat ook Fl Hendrickx moeite heeft met mega hokken evenals D v d Bulck.  
Hij haalde S aan die na een totale verkoop weer 800 jongen verkocht en een dierenarts die beweert dat Meevissen vroeger elke week 5 prijzen bij de eerste 10 won. Zijn schoonvader heeft nog uitslagen van M van toen maar niet èèn met 5 prijzen bij de eerste 10. Kan mogelijk ooit gebeurt zijn maar zeker niet altijd. Verder klaagt hij over het PAS systeem dat ‘alle gezelligheid uit de sport haalde’. Hij klaagt over zotte prijzen voor duiven en nog wat gemekker en gejammer. Ik werd niet vrolijk van de mail. 
Triest als je zo’n instelling hebt. En je dingen zo aantrekt als die niet gaan zoals je zou willen. Heb hem ook niet geantwoord al stond ik op het punt te zeggen dat hij geen 94 zou worden als hij niet veranderde. Dat hij mij niet meer mailt na dit lijkt me ook wel duidelijk.
Een gemis is dat niet.    

 

 

Beginners   (08-02-24)

  1. De ‘pas gepensioneerde’ heeft nu 3 jaar duiven en voor het derde jaar gaat het leggen verre van vlot. Pas na 13 dagen 2 van de 7 koppels op eieren.
    Hij maakt zich terecht zorgen. Die duiven zijn niet gezond. Zou die 2 koppels weg gooien en ze enkele weken scheiden.
    Als duiven niet aantoonbaar ziek zijn is scheiden de beste manier om ze alsnog op de rails te krijgen.
    b. Een Belg had het ook over 13 koppels. Twee weken terug gekoppeld, na 9 dagen de eerste eieren en nu broedde alles. Inderdaad vlot. En lichten is dus niet nodig, oordeelde hij. Fout. Wel nodig, maar… Er is een verschil tussen eind november koppelen en eind januari. De ekster bij de buren is zopas beginnen nestelen. Heb die eind november nog nooit weten slepen met takjes.
    Dat werken met licht en donker doet me denken aan de beginner die zich ooit zorgen maakte over jonge duiven die in april hevig ruiden. ‘En hij had toch verduisterd zoals hem was voor gehouden.’
    Die ‘mentor’ had kennelijk vergeten te zeggen waarvoor dat verduisteren diende.
    c. En nu mogen overal de lichten dus uit. Ik noemde eerder al 2 februari. Van oudsher de koppeldatum. Een katholieke feestdag, dan kregen mensen vrijaf en dus tijd om te koppelen en… Dan werden de dagen al aanmerkelijk langer.
    d. Koppelen betekent intensief bezig zijn, maar bij de betere liefhebbers is na 2 dagen alles wel gepiept.

 

 Michel d'Amato   (07-02-24)

Deze naam zal de doorsnee liefhebber weinig zeggen. Het is een sportgenoot uit Malta die redelijk bevriend is met Nederlandse Andre v d Wiel. De laatste is vooral bekend als iemand die op voortreffelijke wijze kampioenen en anderen in het zonnetje weet te zetten. 
Nu werd onlangs diens vriend uit Malta op meedogenloze wijze door het noodlot tegen de oren geslagen. Totale vernietiging van zijn duivenhokken door brand en hoe het de duiven verging kan men raden,
Nu zijn liefhebbers daar aanzienlijk minder bedeeld dan hier en een nieuw hok zetten zit er voor de onfortuinlijke Michel niet in. Andre nu wil dat hij voor de sport behouden blijft en heeft daarvoor een actie op touw gezet. Graag verwijs ik daarvoor naar GPS auctions. Is het niet om een sportgenoot te steunen dan is het ook een manier om zelf voor een mild prijsje aan topduiven te komen middels de bonnenverkoop.     

Triest bezoek   (07-02-24).

Mijn kleinzoon (11 jaar) hoorde toe toen we het hadden over het vele bezoek dat hier ooit over de vloer kwam. Daar waren rare snuiters bij.
-Zoals die 2 Egyptenaren  op duivenbezoek' in de lage landen. ‘Of ze bij ons konden slapen.’
Dat geloof je toch niet. We hebben ze naar een hotel gebracht waar ze zijn vertrokken zonder te betalen. 
-Dan die Limburger. Die wilde iets goeds en of ik rekening wilde houden met zijn situatie. ‘Als bewijs’ toonde hij zijn ‘bijna leeg’ spaarboekje. 6 kinderen was ook duur. Alsof het mijn schuld was. 
-Een buitenlander die een ronde jongen met vals geld betaalde, een ander liet duiven ontsnappen, een Duitser ‘speelde zelf ook goed’ en gooide een pak uitslagen op tafel.
-Bosua was de enige die die vetblauwe jongen uit Sissi goed keurde, Gust Christiaens haalde de 1e ‘Nationaal’ Orleans uit de hoop. 
-En er was die kerel die jaarlijks 5 jongen kwam halen en telkens 50 euro aan zijn vrouw vroeg. De rest maakte hij (stiekem) over. Zij vond 10 euro per duif al aardig wat. 'En de meest vreemde snuiter? vroeg de kleinzoon.

‘ARME SLOEBER?’
Dat was in de 80-er jaren. Een armzalig geklede oudere man zonder auto. aan de deur. Amper binnen begon hij te jammeren om er niet mee te stoppen. Hij was weduwnaar geworden en elke dag in zijn bestaan was klote. Hij kon zijn duivenvoer amper betalen en geen mens die mededogen had.
Dan kon je beter dood zijn, vond hij. Dan was hij in de hemel weer met zijn vrouw verenigd. Je partner verliezen? Dan zelf beter ook maar en hij bad dagelijks of hij kon sterven. Op aandringen van mijn zoontje gaf ik hem maar een duif. 
Maar als ik dacht dat hij daarmee op zou stappen had ik het mis. Erger nog, of ik wat geld kon missen, hij had nog niet gegeten en zou het terug brengen.
Ook dat deed ik maar daarmee was nog geen einde gekomen aan mijn lijden. Of ik hem naar een cafe in het naburige Ravels wilde brengen. Daar had hij afgesproken met een vriend. Zo gebeurde.

WELKOM   
Hij opende de deur van het cafe met een hand, met de andere omvatte hij de doos met duiuf.
Een kerel aan de toog galmde: ‘Ha die Jos, eindelijk. Kom er bij, maar je moet eerst je vrouw bellen hoe laat je komt eten.’ Nog nooit iemand zo snel een deur zien dicht smijten.

Nu ben ik iemand die wel kan relativeren ;-) (Zo vind ik drie haren op een hoofd weinig, drie haren in de soep veel) en heb het zo gelaten. Dat zou bij een goede kennis anders geweest zijn. Voor hem is elke duivenmelker een lul tot het tegendeel is bewezen. Of dat ook geldt voor al die lui die bij hem duiven komen kopen heeft hij nooit verteld.     
 

Nu Daniels   (05-02-24)

Ik kan je verzekeren dat het sporen na laat als je duiven worden gestolen. Ik controleer NOG bijna dagelijks de hokken op eventuele ‘terugkomers’.
Je moet het mee gemaakt hebben om de impact die het heeft te begrijpen. Afgelopen nacht was Willy Daniels aan de beurt. 8 Kweek koppels, waaronder enkele supers, gestolen. Alles op slot doen? Beveiligen? Wat helpen de zwaarste sloten als, zoals bij Daniels gebeurde, met een slijpschijf een stuk uit de muur gezaagd wordt?
Willy is zo iemand die geen vlieg kwaad zou doen en in de ogen van sommigen maar een ding verkeerd doet: Te ‘hard’ met duiven spelen. 'In wat voor wereld leven we', om een cliche te gebruiken.   Sterkte Willy.

 Je zou 's morgens maar je duiven gaan verzorgen en je hok zo aantreffen. Het gebeurde Willy Daniels in de nacht van 4/2 op 5/2.  

Foto: W d Br 

   Nu al !!!  (04-02-24)   

‘Wat goed is komt snel’ is een veel gebezigde uitdrukking, ook in duivensport. Er zit iets in. Zo zie je aan beginners al gauw of het iets wordt of niet, soms alleen al door de vragen die ze stellen.
Nu hoef je gelukkig geen kampioen te zijn om van je hobby te kunnen genieten. De kampioenen en profs in onze sport zijn vaak meer gestresseerd dan de hobbyist, alleen al vanwege het “moeten’. Bij de hobbyist moet niets.
Streekgenoot E, pas bezig, liet weten dat hij nog geen jong in het nest had horen piepen. Leerde zijn omgang met dieren eerder dat dat een goed teken is? Niet onmogelijk.  
Want geloof me, of je een goed of minder goed seizoen gaat maken valt nu, in januari, al goeddeels te voorspellen. Er zijn uitzonderingen, maar niet veel.

VOORTEKENEN
-Als het koppelen al niet vlotjes gaat, als na pakweg 16 dagen nog een flink deel van de duiven niet gelegd heeft, kan dat twee redenen hebben:
a. Je doet zelf iets niet goed.
b. Of, wat aannemelijker is, er is iets mis met de duiven. Velen maken zich bij problemen wijs dat het wel zal komen door het koude winterweer. Straks zullen zulke mensen wel beter weten.
-Van heel lang geleden herinner ik me nog X, een van de betere spelers in het dorp. We speelden nog uitsluitend weduwschap. De duiven mochten in die tijd een jong groot brengen en de volgende ronde eieren werd weg gesmeten. Toen X zijn jongen speende hadden er nog maar enkele gelegd. Hij maalde er niet om. Ik dacht er anders over. ‘Een concurrent minder’ ging het door me hen. En dat bleek ook zo.
Nog geen eieren in de schotel als jongen worden gespeend is fout!   
-Het kan altijd dat een duivin maar een ei legt. Gebeurt dat met meerdere dan heb je een probleem. Dat heb je ook als te veel eieren onbevrucht zijn. Tien procent ‘vuil’ is wat mij betreft het maximum. 
-Het opgroeien van jongen is opnieuw een graadmeter.
Soms gaan jongen net uit het ei al dood.  
Soms zijn er die je de hele dag hoort piepen.
Soms is er een duidelijk verschil in grootte van jongen in hetzelfde nest.
Jongen kunnen te snel uit de schotel komen en amper bij machte zijn er terug in te kruipen. Fout. Ze mogen ook niet rechtop in het nest staan en evenmin met kromme rug naast de terug broedende ouders zitten.
-Die dingen gaan vaak samen en zijn dus reden om het komende seizoen nu al met zorg tegemoet te zien. 

ALTERNATIEF
Normaal komen jongen, voordat ze 2 maanden oud zijn buiten.
Sommigen houden ze langer vast, ook uit angst voor de roofvogel. Dirk van Dijck met name was er zo een. En als zijn jongen, soms bijna 3 maanden oud, vrij kregen ontbrak ‘s avonds vaak nog een kwart. Maar het liep steeds goed af.
Jongen na het spenen dus nog enkele weken in een volière houden kan.
Het doet denken aan die twee ‘ophok plichten’ vanwege vogelgriep van destijds. Duiven moesten in het prille voorjaar op gehokt blijven. Dat gold voor alle duiven, ook  pas gespeende piepers. Er werd fel tegen geprotesteerd. ‘Straks gaan ze met duizenden verloren’, zo kon je horen en velen zaten met de bibber op het lijf.
Toen die ‘opgehokte’ jongen dan eindelijk los mochten, drie maanden oud of zelfs meer, liep het met een sisser af en was van massale verliezen absoluut geen sprake.     

AANPASSEN
Normaal vliegen winterjongen in februari uit en tegenwoordig maken velen in april al een begin met lappen. De manier waarop (wanneer, hoe dikwijls en met welke sprongen) hangt af van hoe de jongen zich gedragen.
Steeds meer hoor je dat jongen die niets mankeren in het voorjaar weigeren te trainen. Heb het zelf meerdere keren mee gemaakt om later vast te stellen dat dat mogelijk mijn beste jaren waren.
In zo’n situatie, met jongen die van het hok op het dak vliegen en van het dak op het hok moet (na een tijdje) natuurlijk ingegrepen worden.
Je mag ze al eens opjagen, zonder dat ze je zien uiteraard, en zulke vereisen een voorzichtige aanpak bij het opleren.
Met jongen die, als je ze vrij laat, met veel lawaai het hok uit stormen, lang weg blijven om dan uitgeput in groepjes terug te komen en met hangende vleugels op het dak vallen mag je anders om gaan.
Met zulke hoef je niet veel te rijden. Je kan probleemloos vanaf 10 km. starten en je mag  sprongen maken.
Samengevat: ‘Aanpassen’ is het sleutelwoord in het Darwinisme en dus  ook hier van toepassing. Met jongen die niet spontaan trainen moet(!) (en niet mag) je van erg  kortbij beginnen, je kan er niet vaak genoeg mee op stap en dan kan het met de prestaties dus toch nog goed komen. Jongen die spontaan hard en lang trainen mag je harder aan pakken.    

DE AANKOMSTEN   
Is het wel of niet slagen van een komend seizoen dus redelijk voorspelbaar, voorspelbaar is ook vaak het resultaat op de dag dat gevlogen wordt.
Ooit kon je in mijn woonplaats op wedstrijddagen bij aankomst van de duiven al in schatten of je vroeg ‘zat’ of niet, afgaande op de duiven die je over had zien komen.
Had je (in de voorvlucht) amper of geen duiven gezien voor je pakte dan kon je gerust zijn. Waren er al veel ‘over’ dan zat het niet goed.
Maar tijden veranderden. Op vliegdagen zie je al jaren geen duiven meer vliegen en dus kan het nu gebeuren dat een duif hopeloos laat is terwijl je voordien nog geen pluim gezien had.
Ook de manier van aankomen en binnen komen is vaak veelzeggend. Als mensen hier kwamen letten maakte ik vaak een merkwaardige uitslag.
Bijzonder goed of juist niet. Ooit hadden we een halve ramp uit, schrik niet, Quievrain. Dirk Donckers, uitgerekend de man die ze van zo’n vluchtje vaak met een  aantal tegelijk krijgt, was getuige.
Speciaal was ook die dag dat Bart van Oeckel kwam letten. Meestal verwees ik hem later naar de uitslag door, maar toen niet.
De eerste duif viel op het piepkleine plankje, treuzelde even en ging toen toch wel op de grond zitten zeker. Een paar weken later zag ik hem weer.
‘Uitslag viel niet mee’  Bart.
‘Vreesde ik al, er zat niets achter’ was zijn veel betekenende reactie.      

 Update    (31-01-24)

In de winter wordt er heel wat geadverteerd. Mensen die nog niet zo lang terug ‘totaal’ verkochten hebben weer ruim 800 ‘streng geselecteerde’ jongen van 2023 in de aanbieding en ook voerfirma’s prijzen hun waar aan. Niks mis mee.
Maar een advertentie van een gekende voerfirma deed schrikken. Er wordt uitgepakt met speciaal voer voor jongen waarin ‘dus’ veel kleinere zaden. ‘Nog jong en dus kleiner voer’, daar zit een zekere logica in, maar wel een foute. Meerdere echt goede spelers geven hun pas gespeende jongen enkele weken bijna alleen erwten en mais. Zodat die zich minder in hoeven te spannen de kropjes te vullen. De verantwoordelijke van de firma bedoelt het ongetwijfeld goed maar zijn logica is niet de logica van de praktijk. Ook geen man die zelf duiven heeft.
NOG DIT    
Kurkdroge hokken hoeven niet elke dag schoongemaakt te worden. De broedbakken volstaat maar voor de vloer heb je, zeker op vochtige hokken, een bodembedekker nodig.
Nu kreeg ik verschillende vragen over gebroken maiskolven, bonenstro en zwarte vloerdek korrel (lava). Alle drie voortreffelijk, maar probleem is helaas hoe er aan te komen.
LICHTEN
De lichten op de hokken kunnen nu uit. Anderhalve eeuw lang was 2 februari de koppeldatum en die datum was geen toeval:
- De dagen worden al merkelijk langer, dus je kan zonder lichten.
- En 2 Februari was een vrije dag en die kwam van pas als mensen gingen koppelen. Omdat, heel vroeger, zaterdag een werkdag was, tot in de 50-er jaren ook een schooldag. Tegenwoordig hebben we allemaal veel (meer) tijd, koppelen mensen op vrijdag en op maandag zijn de paartjes gevormd en hebben ze een bak.  En geloof me, hoe sneller alles gepaard en op eieren, hoe bekwamer de liefhebber.  Het is voor velen 2 dagen achtereen constant heen en weer lopen maar de voldoening nadien is groot.   

Een dubbele botsing  (31-01-24)

 De mist werd dikker en dikker ondanks een bitter koude wind. Mensen fietsten moeizaam met opgetrokken kragen van Zoersel naar Zandhoven. Zoals altijd bij guur weer leken ze allemaal even lelijk. De schitterende villa's en hopeloos oude gebouwen waren amper zichtbaar.

Het verkeer sloop moeizaam voort tussen grijswitte uitlaatgassen vanwege het vele stoppen en optrekken. En plotseling zat het er tegen. De klap was amper hoorbaar, maar de deuk in beide wagens zou een post van enkele duizenden euro's worden.
De wagen die van achter werd aangereden had een Nederlandse nummerplaat.

 BELG EN NEDERLANDER
Beide bestuurders stapten uit. 
De Nederlander had, zoals te doen gebruikelijk, de grootste bek.
'Stomme Belze fritesvreter, kan je met die mist niet meer afstand houden op die slechte wegen van jullie'?' krijste hij.
'Wadde. Ge moet niet ineens stoppen verdomde Kaaskop' repliceerde de Belg.
Toch koelden, misschien door de koude, beide verbazend snel af en zetten hun wagens aan de kant.
Ik heet Kees, zei de Nederlander, we zullen in mijn auto de papieren invullen. 
'Kees? Hou zou hij anders heten' dacht de Belg en stelde zich voor als Sjef.
Toen hij instapte zag hij een duivenmand op de achterbank. 'Duivenmelker?' vroeg hij. 
Kees knikte. 'Duiven is mijn passie.'
'Hier is er nog zo een,' zei Sjef.
Van papieren invullen kwam weinig terecht. Hun handen tintelden en ze hadden geen andere keus dan die op de schoot te leggen wat schrijven amper mogelijk maakte. 'Dit schiet niet op' zei Kees. Jef knikte instemmend en zei: 'Wat verder is een restaurant. Zullen we daar heen gaan?' Zo gezegd zo gedaan.  

 OMMEKEER
Toen ze er aan kwamen las Kees. 'Restaurant Den Engel.' Hij glimlachte.
'Welk restaurant, hotel of bordeel heet in Belgie niet Den Engel?' Binnen wenkte hij de ober. Sjef keek verbaasd.
Een Nederlander die trakteerde? Hmmm. Dat moest hij thuis vertellen.
Het ijs leek gebroken, papieren werden ingevuld en Sjef vroeg wat die duivenmand te betekenen had. Toch niet om op te leren?
'Ik heb duiven gekocht, die zullen het wel overleefd hebben en ik moet er nog ophalen in Nijlen' zei Kees.
Toen begon hij over zijn prestaties. Hij maakte regelmatig superuitslagen tegen enorme aantallen duiven en dat was de Chinezen niet ontgaan. Via een beroemde Belgische verkoopsite had hij goed zijn zakken kunnen vullen.

 MOND GESNOERD
Sjef wist dat buitenlanders veel geld gaven voor Nederlandse duiven maar dat was omdat het lomperiken waren. Daarom vroeg hij: 'Denk je echt dat Nederlandse duiven beter zijn?'
'Wie in Belgie kan uitslagen voorleggen als ik?' repliceerde Kees.
'Weinigen of beter niemand' ging Sjef akkoord, maar dat heeft niets met 'beter' te maken.
Wij hier spelen elk weekend Quievrain, Noyon, Halve fond en fond, oude en jaarlingen gescheiden. Jullie hebben meestal maar EEN vlucht en spelen ook fondduiven om te trainen. Vaak worden die niet eens geklokt maar ze staan wel in concours. Zo komen jullie aan die enorme aantallen duiven, maar weten buitenlanders veel.
Trouwens, als jullie duiven beter zijn waarom kom je hier dan kopen?'
Hier had Kees niet van terug. Sjef glunderde en riep de ober. Dit was de eerste keer dat hij een Nederlander had kunnen overtroeven en dat mocht iets kosten. 
'Ik kom er aan' zei de ober en liep snel de andere kant uit.

 BEGRIJPELIJK
Dat veel buitenlanders meer geld over hebben voor een winnaar tegen 5.000 duiven dan voor een winnaar tegen pakweg 300 duiven vond Sjef niet vreemd maar dat kwam dus omdat ze dom warren. Er niets van snappen.
Het verschil zat hem in de duivencultuur. Uiteraard zaten ook in Nederland goede maar die zitten er tegenwoordig overal wist Sjef.

Eenhokswedstrijden, de meest eerlijke die er zijn, worden zelfs gewonnen door Tsjechen, Oostenrijkers en Italianen, Koeweiti. 
Trouwens ken je S? Dat is een landgenoot van je. Die naam kwam Kees bekend voor. 'Dan moet je eens goed luisteren' zei Sjef.


Die S verkocht publiek en diens duiven brachten veel op. Maar zal ik je eens wat zeggen? Belgisch soort. S speelt in een streek waar de concurrentie weinig voorstelt en wat zijn duiven presteerden tegen duizenden duiven in Nederland kon de Belg van wie hij ze bekomen had niet eens tegen honderden duiven.
Daardoor kon de Belg amper een pluim verkopen. Waar hij speelt gebeurt het dat 400 duiven worden ingezet door 75 liefhebbers. Die spelen enkel de beste, gespecialiseerd voor een bepaalde afstand. Waar S speelt gebeurt het dat 75 liefhebbers 4.000 duiven inzetten. 
Daar spelen ze al wat beweegt waaronder veel kansloze fondduiven. Ook omdat er niet gepould wordt en de verzendkosten laag zijn wordt zo massaal ingekorfd. 
Een kind snapt dat waar weinigen veel duiven zetten men misschien geen betere heeft maar men wel met beter kan spelen! Kees zocht even naar zijn woorden.

KEES
Ik kan je volgen maar waarom verlopen vluchten van grotere afstand in Nederland dan zo veel vlotter? Omdat de duiven er massaal op gespeeld worden waardoor je een betere selectie krijgt. Ofwel betere duiven.
Bovendien kan men er andere normen aanleggen bij de selectie. Want een plaats op het eerste blad tegen duizenden duiven is iets anders dan een plaats op het eerste blad in een concours van 200 duiven.
Maar je hebt gelijk. Een winnaar tegen 4.000 duiven kan slechter zijn dan een winnaar van 400 duiven. 'En' zei Kees, kijk eens naar de Belgische Nationale Asduiven. Hoeveel er een Nederlandse ring dragen?

 TOT SLOT
En toch? Het was nog maar 2 uur geleden dat ze elkaar nooit gezien hadden, een  uur geleden dat ze elkaar voor rot scholden, nu spraken ze af elkaar nog eens te ontmoeten. Maar wel bij beter weer en zonder ongelukken.
Wie zei ook weer dat 'sport verbroedert?'
Inderdaad. Soms.
En goede duiven? Die zitten overal en slechte nog meer.
Hoewel. Zandhoven, Kessel, Berlaar en omstreken? Dat is toch andere koek dan sommige streken elders. In Nederland en België. 
© copyright 2024 Ad Schaerlaeckens

 

'Mentor'  (30-01-24)

20 jarige M (België) is ‘verzot’ van duiven, zo schreef hij. Vroeger samen met zijn vader maar die heeft hij sinds zijn 16e niet meer gezien. Nadien liep het met de kweek elke keer mis.
Ik vroeg hem hoe hij zoal handelde en daaruit bleek dat hij verkeerd deed wat hij ook maar verkeerd kon doen. Het zoveelste bewijs dat wat voor ervaren melkers een vanzelfsprekendheid is voor anderen een openbaring kan zijn.
LICHTEN
Het is nu 30 januari en M vroeg wanneer hij moest gaan bij lichten. Wel, dat is vanaf nu overbodig. Eksters en eenden gaan ook al gauw nestelen. Niet omdat het warmer wordt, maar vanwege langere dagen. Langere dagen heeft een invloed op de geslachtshormonen. Mijn ervaring is dat verduisteren alleen noodzaak is bij doffers. Verduister je winterkwekers (!) niet wees dan voorbereid op moeilijk of niet paren, laat eieren, onbevruchte eieren.
Licht moet de geslachtshormonen activeren.  
2 Februari was de dag dat, zonder te lichten, zo’n 150 jaar lang zowat alle liefhebbers hun duiven koppelden, zowel kwekers als vliegers. Omdat men dan tijd had en de dagen al beduidend langer werden.
ZODUS  
Dus vanaf heden is bijlichten overbodig. Kan je ook stoppen bij duiven die broeden.
Stoppen mag abrupt maar dan wel overdag beginnen. Zodat het op natuurlijke wijze, dus heel geleidelijk donker wordt. Te lang lichten heeft tot gevolg invallende rui wat e ongeschikt maakt als vliegduif. Ik schreef de beginner het volgende:
VOOR BEGINNERS
-Vooraf minstens 6 weken scheiden.
-Bij winterkweek doffers minstens 10 dagen vooraf bij lichten. Vanaf eind januari hoeft bij lichten niet meer.
-Kweken op het hok waar de doffers zitten, waarbij helpt als die een bak hebben.
-Koppelen: Als je weinig tijd hebt en er niet bij kan blijven: Doffers rond 16.00 u halfbak zetten. Duivinnen los op het hok en laten kiezen.
-Volgende dag alles los, velen zullen gepaard zijn en als ze gegeten hebben zullen ze hun bak opzoeken. Die mag je opsluiten.
-Na een dag of drie broedschotels in de bakken. Enkele dagen nadien broedschotels met daarin papier of matjes.
‘Als zo gehandeld wordt, zal je kweek niet volledig mislukken, mits je duiven gezond zijn’, mailde ik de jongeling. Hopelijk is hij er mee geholpen.  

 Weer toeval, of ?  (27-01-24)

Pech?
Veel wat in ons menselijk bestaan, maar ook in het leven van een liefhebber, mis gaat noemen we het resultaat van pech.
In werkelijkheid echter is het vaak het gevolg van eigen falen.
Zo had ik in het verleden vaak ‘de pech’ dat jongen en eieren in het nest waren stuk of dood gevochten. Dit jaar niet een!! En dat had niets te maken met toeval of geluk.
Let maar eens op onderstaande foto.   

Het 'geheim' is die verhoging. Het karton daar onder kan je wegnemen
Als de jongen in het nest wat groter worden en de boel onder poepen. 

Toeval?   (26-01-24)

Minder goed weer is minder erg voor mensen als ik die graag lezen. Soms is dat over duiven waarbij het kan gebeuren dat je op korte tijd op dezelfde feiten stuit, zodanig dat je denkt ‘dit kan geen toeval zijn.”
GOLFPLATEN  
Heel vroeger schreef ik al dat die ‘verfoeide golfplaten’ helemaal niet te verfoeien waren. Eerder integendeel, en ik noemde een aantal sterspelers met hokken met daarop golfplaten. In mijn tuin staat ook zo’n hokje.
Er is enorm op gepresteerd.
Ik denk dat het de warmte is. Ik ben er zeker van: Een onderkomen dat warm is en blijft door de gebezigde hokmaterialen is beter voor de vorm dan een kruiwagen supplementen.  
DEN DIRK
Het was wijlen Dirk van Dijck die me helemaal overtuigde. In een grijs verleden had die hokken met golfplaten en hokken met pannen. ‘Boomse pannen’, dat zouden immers de beste zijn. Juist tegenovergesteld van golfplaten want pannen die meer ruimte laten dan Boomse pannen ken ik niet. Waarom bij Dirk na een tijdje op alle hokken golfplaten lagen laat zich raden.
Een soortgelijk verhaal bij streekgenoot Eddy Janssen. Die speelde zo goed dat hij al gauw kopers van overal over de vloer kreeg. Wel schaamde hij zich een beetje want de hokken waarop hij zo kon stunten waren niet om aan te zien.
Maar daar kwam verandering in. Ze moesten plaats maken voor prachtige hokken met een hoog pannen dak en waanzinnig goede verluchting’, zo vonden ook Duitse bezoekers en maakten er foto’s van.
Maar wat een desillusie op de vluchten.
De prachtige installatie met hoog pannendak heeft er niet lang gestaan. Er kwamen terug golfplaten, zoals voor heen. Zoals ook de successen terug kwamen.
EN NOG
In een reportage over superman Kris Cleirbaut kon je lezen dat die een klein onnozel hokje gebouwd had voor zijn dochter. Het bleek een ‘gouden’ hokje en nooit mag dat nog weg. Het was een hokje met golfplaten.
Streekgenoot Dirk v d Bulck heeft een duif zoals er mogelijk nooit een 2e geweest is. Die was drie vluchten op rij de snelste, tweede snelste en opnieuw snelste van heel Antwerpen tegen gemiddeld zo’n 20.000 duiven. Op een onooglijk hokje met golfplaten. Die ene duif die een vlucht nog sneller was was van Boeckmans. Van je vrienden moet je het hebben.
ERG VERSCHILLEND
Van kampioenen is bekend dat ze erg verschillend handelen. Met jonge duivenspecialisten is dat anders. Veelen hebben gemeen dat ze hun piepers al heel jong gaan lappen. Soms al in maart, nog voor de oude.
Verklaart dat het beter presteren van de 2e ronde op de Nationals? Die moeten immers ook jonger de mand in.
O, die duif van v d Bulck is er wel een met Nederlandse ring. 

 Update   (24-01-24)

Aan vandaag heb ik een dubbel gevoel over gehouden. Enerzijds was daar Andre die zijn faam waar maakte. Als jongen zo groot zijn dat je de moed hebt op gegeven zou hij die nog kunnen ringen. En de Brabander flikte het opnieuw. Want hij oud zou dat jong geweest zijn? 19 Dagen minstens.
ANDERS
Dat goede gevoel zou niet heel lang duren. Op een ander adres zaten drie man me a/h/w/ op te wachten. De een ging al harder te keer dan de ander over een ‘verkoopsite’, een bepaalde krant en een bepaalde liefhebber. Meer bepaald over het vele geld dat voor duiven werd betaald. De oudste werd zo kwaad dat hij roder aanliep dan goed voor hem is.
Als de geviseerde personen hadden gezien hoe ik hen verdedigde had ik bij hen niet meer stuk gekund.
KAPOT     
Wat ik wil zeggen is dit: Personen en duiven maken de sport niet kapot. Willy Daniels, Gaston v d Wouwer en Roger Thijs horen tot de Belgische ‘top tien’ en wat mij betreft bij de ‘top vijf’ als eendaagse fond de norm is. Geen van hen heeft zich kampioen gekocht. Het waren de kopers die hun duiven duur maakten. Voordat van kopers sprake was heeft Gaston zelfs nog met zijn (jonge duiven) waar op de markt in Lier gestaan. Ik bedoel maar.  
BONNEN
Van eerder genoemde Willy en Gaston is ook bekend dat ze vooral aan de goede raakten door bonnen. Zoals Andre Roodhooft verleden jaar. Zijn Nationale winnaar Argenton had hij van Jan Broeckx middels een bon.
En over goede duiven voor/door geld gesproken. Gezien de afstamming valt aan te nemen dat ook Jan (en Marleen) de ouders van de door hen gekweekte nationale winnaar gratis hadden. Kaier kocht duiven voor, naar verluidt 800.000 euro en zelfs het dubbele. Spelen de nazaten nu de nationals op een hoopje?

 Nu al  (23-01-24)

Wil je geloven dat je nu al, of toch heel snel, zo'n beetje kan inschatten hoe komend seizoen gaat verlopen? Lees onderstaande. Het bedriegt zelden.  

VOORTEKENEN
-Als het koppelen al niet vlotjes gaat, als na pakweg 16 dagen nog een flink deel van de duiven niet gelegd heeft, kan dat twee redenen hebben:
a. Je doet zelf iets niet goed.
b. Of er is iets mis met de duiven. Velen maken zichzelf wijs dat het wel zal komen door het weer. Koud, donker en somber. Straks weten ze beter.
-Van heel lang geleden herinner ik me nog X, een van de betere spelers in het dorp. We speelden nog uitsluitend weduwschap. De duiven mochten een jong groot brengen en de volgende eieren werden weg gesmeten. Toen X zijn jongen speende hadden er nog maar enkele gelegd. Hij maalde er niet om. Ik dacht er anders over. ‘Een concurrent minder’ ging het door me hen. En helaas voor hem kreeg ik gelijk.
Pas weer eieren in de schotel als jongen worden gespeend? Dat is fout!   
-Het kan altijd dat een duivin maar een ei legt. Gebeurt dat met meerdere dan heb je een probleem. Dat heb je ook als te veel eieren onbevrucht zijn. Tien procent is wat mij betreft het maximum. 
-Het opgroeien van jongen is opnieuw een graadmeter.
Soms gaan jongen net uit het ei al dood.  
Soms zijn er die te veel piepen.
Soms is er een duidelijk verschil in grootte van jongen in hetzelfde nest.
Het gebeurt dat jongen te snel uit de schotel komen en niet bij machte zijn er terug in te kruipen. Allemaal verkeerd. Ze mogen ook niet rechtop in het nest staan en evenmin met kromme rug naast de terug broedende ouders zitten.
-Die dingen gaan vaak samen en zijn dus reden om het komende seizoen met zorg tegemoet te zien. 

Bons     (21-01-24)

Het was al weer even geleden dat ik in dat fiets café was geweest. Ik kwam daar al van in de tijd toen daar een van boven afgerond ding stond waaruit iemand galmde om van dat dak af te komen. Later omdat dat ook de ‘pleisterplaats’ was van twee fietsgroepjes duivenmelkers op pensioen. Zie je meer in Antwerpen. Leo Heremans bijvoorbeeld zat in zo’n groep. Ik ging altijd kortbij ze zitten om hun gesprekken te kunnen volgen. Vooral het taaltje van sommigen is genieten. Zo iets van: ‘Die van ons zee de ze dieen Malie Kupper van de Sus percies zag slaipen. (Vrij vertaald:  Mijn vrouw zei dat ze meende gezien te hebben dat die geschelpte doffer van Frans aan het drijven was).  
HOLLANDSE
Ik ben er lang weg gebleven vanwege die ‘Hollandse’ serveerster met haar irritant woord gebruik. Mooi was ze wel. Ongelooflijk zelfs. Niet onmogelijk dat haar zien alleen al een gebrek aan ruimte veroorzaakte achter menige de gulp.  
Maar owee als ze haar mond open deed. U mag daar gaan zitten. Buiten mag U roken. ‘Wat mag het zijn? Wat drinken we vandaag?’ Als je dan zei ‘2 koffie’ was het antwoord steevast ‘helemaal goed.’ Ik werd er niet goed van. Alsof je de vragen van een quiz goed had beantwoord. Tot gisteren zijn we er weg gebleven.
BONS
De duivenmelkers zaten er weer. ‘Straffe’ gasten met zulk weer. Weer waren ze aan het melken, of beter, aan het roddelen. Over X die zijn eigen bons terug kocht. En vrienden die boden op bonnen van vrienden. Ik dacht ‘nou en?’
Ik probeer ook iets goeds te geven en als daar amper of niet op geboden zou worden deed ik hetzelfde. En op elkaars bonnen bieden? Wees blij met zulke leden.
Clubs willen de sport goedkoper en aantrekkelijker te maken.
Dan doet het er toch weinig toe hoe je aan de centen komt?
Wel oppassen dat niet alleen ‘de groten’ profiteren. Bij gratis prijzen bijvoorbeeld doet men er goed aan alleen de eerste 10 of 15 getekenden in aanmerking te doen komen. Verder niet te snel oordelen over de ‘mede melker’. Voor de een is 100 euro veel, voor de ander heeft 2.000 euro niets te betekenen.

Echt waar  (17-01-24)

Misschien las U het al: In mijn latere tienerjaren stond ik voor de keus: Voetballen of duiven. Het werd duiven. Vanwege geen talent als voetballer? Hmm. Moet je niet zeggen.
Kijk, het zit zo. Ik voetbalde in ‘de jeugd’ van Chaam. Maken scouts die op jonge talenten jagen tegenwoordig in Brazilie de kraamkamers van ziekenhuizen al onveilig, vroeger vond je ze langs de velden waar 16 en 17 jarigen voetbalden.
OOK ZO
Zelf vond ik destijds dat ik wel talent had, vooral vanwege mijn fluwelen balaannames. En wat deed ik mijn best toen ik hoorde dat een scout van NAC ons wilde zien voetballen.  
Het tijdstip kon niet beter. Mijn moeder zat in Lourdes. Daar was ze met een gezelschap dames naartoe gegaan om te bidden dat de herniapijnen verdwenen en ook haar zoon een beroemd voetballer zou worden. Daar gebeurde immers het ene wonder na het andere. Ze vond het er een commercieel gedoe, maar dat nam ze er maar bij.
Ze kocht een fles gewijd water en een doek om de pijnlijke plekken met dat heilige water in te wrijven. Maar als er al een wonder gebeurde was het dat ze geen besmetting opliep. En bidden voor mijn voetbal carrière?  
Daarvoor gaan we terug naar het voetbalveld.
Ik was in vorm, wist van die scout en zelfs waar die stond.
Toen ik na een uitstekende actie hoopvol zijn kant op keek stond hij met het hoofd te schudden alsof hij wilde zeggen ‘Gepruts’.
In de tweede helft herhaalde dit tafereel zich. Weer zag ik hem meewarig het hoofd. Schudden. ‘Gedaan’, dacht ik. Het wordt duiven.
Te snel de handdoek in de ring? Misschien. Maar hoe kon ik weten dat die scout leed aan Parkinson?
VRIENDEN
Ik adviseerde een vriend (ook duiven en ook voetbal) niet te gauw conclusie te trekken als mensen met het hoofd schudden. Misschien heeft het niets te betekenen,’ zei ik. Wat later zag ik hem weer. Zijn neus gebroken en anderhalf blauw oog.
Wat was er gebeurd? Toen hij zijn eerste meisje naar huis bracht deed hij haar een voorstel. Ze schudde het hoofd en de rest kan je raden. 
WEER
Heel fris weer de laatste dagen. Voor een sportgenoot reden de hokken af te sluiten en de verwarming aan te doen. Een slechtere voorbereiding op het nieuwe seizoen is amper denkbaar. Als er geen wind is doet menig kampioen het tegendeel en doet de hokken open. Ooit was ik met Carlo Gijselbrecht (Pipa) en nog enkele liefhebbers in Roemenie. Tijdens een hokbezoek sloegen we achterover van de conditie van de duiven. Niet normaal. Sl gauw zagen we het. Alle hokken verwarmd en niet te zuinig. En helaas. Wat ik voor de brave borst vreesde gebeurde ook. Een bar slecht seizoen volgde.     

R.I.P.  Rene Somers (17-01-24)

De naam Rene Somers zal alleen herinneringen oproepen bij mensen met een beetje duiven historisch besef, zoals dat tegenwoordig zo mooi heet. Bij mensen als W d Br. Tegenwoordig wordt te pas en te onpas het woord icoon gebruikt, zowel buiten als binnen de duivensport. Maar Rene uit Oelegem WAS een icoon, vooral vanwege die ene spektakelduif, de Dokus. Die hoort in het rijtje Pandoer, Sprint, Sony, Patrick, Fieneke, Kannibaal, IJzeren, de Blinde, Ballon, Eenoog enzovoorts. Die duiven verdienden wel het predicaat 'iconisch' maar zullen alleen bij de senioren onder ons bekend zijn en dan nog niet bij allemaal.
'De 'Blinde' is de enige Nederlandse duif uit het rijtje. Wie kent ze nog? Het was een duivin van fondspeler Dusee uit het Nederlandse Tilburg. Ze was destijds een sensatie en haalde , in een tijd dat duivenmelkers elkaar overal voor de voeten liepen, de voorpagina's van de meest gekende dagbladen. Dat deed ze door zowel van Nationaal Sint Vincent en Nationaal Dax 'de' auto te winnen. 
Rene bereikte een gezegende leeftijd, was geboren in 1935, in hetzelfde jaar als Casanova Michel Vanlint.  Rene is de zoveelste grootheid die ons op vrij korte tijd ontviel. Innige deelneming aan de familie. 
   

België en bonnen     (14-01-24)

Soms moet je mensen ergens op wijzen.
Neem www.doevepeet.nl. Zegt velen weinig, zeker in België. Vrijdagavond ging de bonnenverkoop van Union R4 (Brabant 2000) van start op deze site en vanwege ‘eigen volk eerst’ had ik er melding van gemaakt.
‘Een vliegende start’ om met coördinator E S te spreken. Vooral ook door biedingen uit België. Op Toppigeons overigens vandaag de laatste dag om te bieden op bonnen uit de regio (P V de Valk).
BELGEN  
En over Belgen gesproken, bekend is dat Internationaal vooral liefhebbers uit de provincie Antwerpen naam hebben. Nogal wat buitenlanders willen alleen maar Belgische duiven (Vitesse en Halve Fond!) als de ring begint met een ‘6’, die verwijst naar Antwerpen.
Ik verwees eerder naar Philippsen uit de Voerstreek (Luik). Vader en zoon zijn al jaren outstanding, ze startten ooit met Antwerpse duiven. Die werden ook later succesvol ingevoerd. (Fond is een ander verhaal).
In de Duif kon je lezen over het uitzonderlijk goede spel van de comb. Noël - Willockx.
Dhr. Noël is voedingsdeskundige en de grote man achter Aidi.
Ze spelen in een heel ander landsgedeelte dan Patrick P., namelijk in de regio Dendermonde.
Wat ze met de mannen uit de Voerstreek gemeen hebben is dat ook hun basisduiven voor HaFo ringen dragen die beginnen met een ‘6’.  Of zou dat toeval zijn?  

  BON Comb Maegh A S  enz   (13-01-24)

De jaarlijkse bonnenverkoop van Union Rayon 4 Brabant 2000 is online.

Zie www.doevepeet.nl

Ook dit jaar weer prachtige schenkingen van echte topspelers zoals:
Comb Maegh A S
Comb Stabel
Comb Maas Luyckx
Hok Reynen
C v Wezel
Schellekens Wouters
Aarts Santegoets
D v d Vrede
Gert v d Boogaart
A Snoeren
Sjef Verhoeven en andere tophokken uit de regio Midden Brabant.  
Wees er zeker van: Wat Hok Maegh A S doet doen ook de sportgenoten: Schenken van de beste !!! 

DAAR ANDERS (13-01-24)

Mensen die zich inzetten voor duivensport verdienen respect. Denk aan inmanders, in deze tijd de ‘bonnenverzamelaars’, bestuurders van club tot NPO, de WOWD en zo veel anderen. De WOWD niet in alles. Omdat te veel ervaren liefhebbers menen  dat hun theorieën te vaak botsen met de praktijk.
HELEMAAL MIS
Ik refereerde eerder naar hun opvattingen over verliezen van jonge duiven.
Vanwege gespeeld van te ver, vonden ze. Daarom weg met die verdere vluchten.
Ik beweerde het tegendeel. Dat ze vooral verloren de eerste vluchtjes en van kortbij verloren gingen en de verliezen van verdere vluchten juist minimaal waren.
Ze hielden halsstarrig vol en probeerden hun gelijk aan te tonen met statistieken.
En statistici? Hmm. Een verdronk er ooit in een beek waarin volgens de statistieken gemiddeld amper 1 meter water stond.
Enfin, de immens populaire Orleans (naar verluidt ooit 200.000 deelnemende duiven) en andere fondvluchten voor jongen (n België de krenten in de pap) werden naar de geschiedenis gestemd.     
NIET MEER SERIEUS
Om verliezen te beperken werd men ook voorzichtiger met lossen zodat het nu kan gebeuren dat rond pakweg 9.30 u alle Belgen los zijn en niet een Nederlandse duif.
Daar was altijd wel een excuus om niet of later te lossen.
In de regio Luik hebben ze geen dure onderzoeken gedaan, daar kennen ze geen WOWD, daar hebben ze nooit van inversie, occlusie of convergentie lijnen gehoord. En toch, zo kon je in een reportage over kampioen Patrick P in De Duif lezen kennen ze daar amper vluchten met een slecht verloop of rampvluchten. En daar is, zo kon je lezen, maar EEN uitleg voor:
STEEDS OP ALLE VLUCHTEN ZO VROEG MOGELIJK LOS, ONGEACHT EVENTUEEL MINDER GOED WEER. 
Zoals wij dat kennen van vroeger jaren maar voor die wetenschappers van het WOWD een te revolutionaire gedachte, vrees ik. 
Dat blijven volhouden dat verdere vluchten de oorzaak zijn van verliezen heeft ze bij ervaren duivenkampioenen veel van hun geloofwaardigheid doen verliezen. Dan wil ik het niet eens hebben over inversie wat kennelijk alleen in Nederland voorkomt.
Inversie, vroeger hoorde je er niet van, is van alle tijden en is er bij warm helder en windstil weer altijd. Hier en in andere landen. Vroeger en nu.
Die Patrick verloor verleden jaar NIET EEN jonge duiven. Maar die had hij wel 5 keer gelost op een afstand van minder dan 2 km. 
TEGEMOETKOMING
9 Januari had mijn blog als kop ‘knappe non lang zonder seks.
‘Dit bleek voor velen een enorme afknapper. Die hadden, zoals ook L schrijft, meer van het artikel over die non zonder seks verwacht.
afkomen. Brief van L:
Beste heer..........,  
Zeer interessante titel........😂😂😂
Het gaf verwachtingen, (daar moet ik eerlijk over zijn), maar dergelijke "aankondigingen" bent U niet nodig hoor. Uw blogs zijn altijd interessant en gaan ergens over...!!
Fijn dat u blijft schrijven.  Wens u veel gezondheid toe. 
Tot daar dhr L.
Als tegemoetkoming voor al degenen die teleurgesteld waren toch maar iets pikants. Deze Belgische dame is wel volledig gekleed, met half blote borsten of zo moet je niet bij mij zijn.

 

 

Kerst 2.0          (10-01-24)

Ik heb altijd graag gelezen. Van werken word iemand als ik zo moe en lezen maakt je ook niet dommer. Zo leerde ik dat aan veel groten der aarde wel iets mankeerde. 
Neem die Elon Musk. Zo zot als een deur, als je het mij vraagt.
Hij groeide op in Zuid Afrika, werd op school veelvuldig gepest en in elkaar geslagen en thuis was het ook niet alles. Zijn vader verweet hem steeds dat hij een loser was. Een niksnut van wie niks terecht zou komen.

Steve Jobs is zelfs twee keer geadopteerd en Leonardo da Vinci was het buitenechtelijk kind van een vader die hem niet wilde erkennen. Linkshandige Leonardo was homo, (so what), Einstein een Jood die opgroeide in Duitsland. En zo kan ik nog wel even door gaan. 
Ik droomde er als kind soms van ook zo iemand te worden. Een schrijver die met duiven speelde, of een duivenmelker die ook schrijver was.
Wat er aan mij mankeerde zouden anderen wel ontdekken.

 MAKKELIJK

Maar ik ben, na mijn eerste voorzichtige schrijverswerk, ‘blijven steken’. Dat zou een kerstverhaal worden. Groot voordeel was dat je je dan niet suf hoefde te piekeren over wie de hoofdpersonen van je verhaal zouden worden. Die had je immers al: Maria, de heilige Jozef, de Wijzen uit het oosten met name. 
Dus ik begon te schrijven en zou wel zien waar het schip strandde.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Mijn eerste schrijfsels:

 DEBUUT

Maria voelde zich die morgen verre van goed. Wat kon dat toch zijn? Toch niet zwanger zeker? Of misschien een klein beetje? Dat laatste kon niet volgens haar prof. (Heb je hem, W? ;-).
Trouwens, moest je dan niet eerst seks hebben gehad?
En daarvan kon ze zich niets herinneren. Toch maar even checken. Als iemand dat kon weten was het haar man Jozef. Die moest thuis zijn want ze had hem, hij was timmerman, bezig gehoord met zijn drilboor. En omdat geen van de buren  timmerman was… 
Ze riep: ‘Sjefke, Sjefke.’   Al gauw kwam de brave Jozef er aan gestrompeld.
Maria: ‘Sjefke ik moet je iets vragen. Hebben wij seks gehad?‘
Jozef: ‘Seks? Nee hoor. Wel heel veel regen.’
‘Maar ik lijk wel in verwachting Sjefke. Echt waar.’
Jozef: ‘Kan amper. We melken zelf onze schaapjes. Er is geen melkboer over de vloer geweest, niet eens in de buurt. Als je helemaal zeker wilt zijn laat je toch een echo maken zeker.’ ‘K*t’, dacht Maria. Dat ik daar zelf niet aan gedacht heb. En zonder dat Jozef het zag trakteerde Maria hem op een middelvinger.

 ECHT NIET?

Haar man wist dus van niets, maar de vertwijfeling bleef. Had ze misschien aan de vape gezeten en buiten de lijntjes gekleurd? Kon ook niet. Ze was niet uit haar jeans geweest.
Toch zou ze graag weten of Jozef gelijk had. Of je alleen maar zwanger kon worden na seks. Het leek nu wel zeker dat ze prijs had dus vanaf de dag dat die kleine geboren werd zou ze de kranten bij houden. Of er nog meer geboortes waren zonder seks vooraf. Vanaf nul beginnen, na 365 dagen de balans op maken en dan na elke 365e dag weer opnieuw.
Dan zou je na 2023 x 365 dagen toch iets wijzer moeten zijn.

Enfin, ondanks haar armoede en maagdelijk verleden bracht ze een gezonde zoon ter wereld. Iemand die het ver zou schoppen, maar ook Hij had een probleem.
Terwijl hij toch op FB zat kreeg haar Zoon nooit meer dan 12 volgelingen, dus dat had schoot niet op. Dat had beter gekund. En zelfs die 12 waren niet allemaal van onbesproken gedrag.
Iets wat haar overigens altijd is bij gebleven was dat eerste bezoek. 

 ONGELEGEN

Ze had net de ezel wat eten gegeven, de TV afgezet, of de bel ging. Ze knoopte haar japon wat verder dicht, mompelde 'godverdegodver'  en vroeg zich af wie dat kon zijn. Welke gek begaf zich nu, met alle dagen regen regen regen, nog naar buiten? En wat helemaal straf was: Hoe hadden ze haar gevonden?

Ze schopte de kribbe wat opzij en liep naar de staldeur. Nu vloekte ze bijna hardop. Er stond niet EEN bezoeker aan de deur maar gvd niet minder dan drie!
Allen goed gekleed, dat moet gezegd, en allemaal hadden ze iets bij zich, al stonk die ene wel heel erg. Uit je bek kan een mens niet zo stinken, dacht Maria. Het leek wel wierook.

 HET BEZOEK

Ze keek de mannen aan en snauwde: ‘Brr. Jezus, wat is het Godvergeten koud vandaag. En wat moeten jullie zo laat eigenlijk nog? Zijn jullie niet goed wijs? Waar komen jullie eigenlijk vandaan en hoe kreeg je dat hier gevonden?’
 ‘Wij komen uit het oosten, wijs zijn we wel degelijk en voor die Jezus die je noemde zijn we juist gekomen. Of wat dacht je. Je Zus? Hoe we het gevonden hebben? Simpel. Door die witte duif natuurlijk, die ster hielp ook en met onze gps er bij kon het amper missen.

 TOT DAAR

Tot zo ver was ik gekomen toen de juffrouw me naar voor riep. Ze begon mijn schrijfsel te lezen en toen opnieuw. Hoe meer ze las, hoe meer haar wenkbrauwen de hoogte in gingen.
Ze klikte drie maal met haar tong en zei toen: ‘Sjonge jonge. Wat een zooi. En dat wou schrijver worden? Snel vergeten kereltje. Je bent een prutser eerste klas die alles door elkaar hutselt. Jij schrijft nooit nog kerstverhalen. Begrepen?’

‘Ja juffrouw’, fluisterde ik deemoedig, ‘ik zal het nooit meer doen’.   

Toen mijn vader terug kwam van de eerstvolgende ouderavond keek hij me bezorgd aan. ‘Je hebt gehoord wat de juffrouw zei he. Geen Kerstverhalen meer kleine A S. Als je zo graag schrijft, doe het dan maar over duiven.’
“Papa, asjeblieft. Dan ben je zò uitgeluld. Ik mag toch ook wel over mensen schrijven zeker?’ ‘Okay. Toe dan. ‘Mensen en Duiven.’

   

Herzien?  (10-01-24)

De 190, ik geef mijn duiven zelden namen, is een echte super. Haar erelijst is echt duizelingwekkend, iets wat zelfs mensen in het oosten was opgevallen.
Drie jaar op rij was ze Asduif. (In 2023 in groter verband (ZAV) 2e voor haar volle zus).
In 2021 moest je voor provinciale of nationale Asduif zelf punten optellen en insturen.
Tegen mijn principes dat je zo iets zelf moet doen, dus gepast.
In 2022 en 2023 hoefde dat niet meer en nu bleek die 190 zich 2 jaar op rij geklasseerd te hebben bij de eerste 25 Nationale Asduiven KBDB op HaFo.
In heel België waren er maar 2 andere duiven die dat ook presteerden.
Uit de zo geroemde provincie Antwerpen klasseerde zich in 2023 slechts EEN andere duif bij de eerste 25 Nationale Asduiven. Een er van dus die 190.
Wat nu zo opvallend is aan deze duivin gespeeld op verkapt weduwschap? 2023 was haar VIERDE vliegjaar en dat is weer opvallend omdat de algemene opvatting is dat in deze tijd veel duivinnen weliswaar meer rendement geven dan doffers, maar dan maar EEN of hooguit twee jaar. Of moet die opvatting herzien worden? 
Omdat die 190 elk jaar beter lijkt te worden gaan we ze dit jaar terug spelen. Nu trouwens wel een beetje spijt dat ik de uitslagen in 2021 niet heb ingestuurd. Stel je voor, als enige duif in Belgie drie jaar op rij bij de beste 25 van heel het land. Het zou wat zijn.         

Knappe non lang zonder seks (09-01-24)

Ruim een halve eeuw doe ik nu aan winterkweek. In al die jaren drie keer niet voor gelicht. De eerste keer liep dat redelijk goed af. De duiven kwamen enkele dagen later met eieren maar so what?
De andere keren was zeker geen succes. Dus neem je beter geen risico en doe die lampen aan. Hoef je alleen maar te doen bij de doffers. Na 1 februari hoeft het niet meer. 
OOK OPPASSEN
Vroeger werden algemeen tabaksstelen gebruikt als nestmateriaal. Tegenwoordig veel minder omdat die zeer schaars zijn (minder rokers) en daardoor erg duur.
Nestmatjes zijn ook bruikbaar, maar daarmee is het oppassen. Met EEN jong in het nest is er een redelijke kans dat een of misschien wel beide pootjes naar buiten gaan steken. Je kan dit voor een deel (nooit helemaal) voorkomen door een beetje nestmateriaal (zoals stro) op die matjes.
BEGINNER
Nu, met ’s nachts temperaturen van 6 tot 9 graden onder nul, haalt een beginner elke avond de eieren onder de duiven vandaan en vervangt die door kunsteieren.
De man is bang voor bevriezen. Vergeefse moeite. Er bevriest niets.
OOSTKANT
In Duifke Lacht kan je lezen dat Belgische Patrick P ook enkele duiven GPS ringen had om gedaan. Hij wist dat duiven op hun thuisreis naar het westen afwijken maar, zo schrijft hij, hij schrok toch dat het zo veel was.
Toch heeft dat weinig invloed op de uitslag zoals men in de oostkant van Brabant 2000 denkt. Daar (Rayon 4) kwam men afgelopen jaar zowat wekelijks te kort.
Compuclub maakt van de 4 Rayons EEN uitslag, maar gelukkig voor de oostkant, is er geen gezamenlijk spel.
Vanwaar dat overwicht van Rayon 2? Goede duiven en ook omdat aan de oostkant de sport zo ingezakt is. Van de 1.400 liefhebbers in Tilburg zijn er amper 25 over. Van de ruim 100 liefhebbers in Goirle nog 6 spelende leden. In B N waren ooit 4 clubs met samen meer dan 100 leden. Nu nog een stuk of zes.
Ooit was er een tijd dat tegen Sint Willebrord niet te spelen was. Dat was toen dat dorp alleen ruim 300 leden (!!!) telde. De meeste zijn verdwenen (nog een 25 tal over), en daarmee verdween ook het overwicht van die plaats.
Als je in bijvoorbeeld Oost Brabant helemaal aan de oostkant met duiven speelt zal je het moeilijk hebben. Ook al heb je de wind mee. Vanwege te weinig over gebleven liefhebbers.
NON  
En die non in de aanhef? Die was bedoeld om dit hele stuk te lezen. 

 Kan beter   (05-01-24)

Velen van ons hebben de tijd nog mee gemaakt dat elk dorp, hoe klein ook, zijn duivenclub had. Soms zelfs meerdere. ’s Avonds zag je boven zowat elke straat een of meerdere groepjes weduwnaars trainen, met duivinnen werd niet gespeeld.
Elke club had ook zijn kampioenenhuldiging met vaak meer ‘titels’ te verdienen dan de club leden rijk was, maar dat terzijde.
Wat waren de meeste kampioenendagen saai. Er kwam geen eind aan, ook omdat,  om te voorkomen dat mensen weg liepen, de loterij het slotstuk was.
NOG   
Waar nog een klein beetje lol aan te beleven was waren de verkopingen van bons. Dat is nog zo, zeker als de micro in handen is van mensen als John Aarts of Andre v d Wiel. Ook Beute zou dat wel liggen, hoorde ik.
De meeste bonnen verkopingen zijn nu online en die kunnen beter. De beschrijvingen van de schenkers zijn soms veel te langdradig en dan is er nog iets.
FOUT
Helaas ben ik ze kwijt, maar ik heb ooit de namen opgeschreven van duivenclubs. Vooral in Belgie waren die soms hoogst vermakelijk. Ik herinner me nog de club (daar ‘maatschappij’) ‘Vroeg of Dood’, al zou zo’n naam anno 2024 misschien verkeerd vallen.
Wat je sommige clubs ziet doen is alleen de naam van de club vermelden wanneer een bonnenverkoop wordt aangekondigd. Dat nodigt niet uit tot lezen.
Zo was er die Belgische club uit een bekende duivenplaats die hun bonnenverkoop aankondigde op een Nederlandse site. De naam van de club kende niemand, de naam van de plaats iedereen. Ik adviseerde die alsnog te vermelden en dat leverde me 2 flessen wijn op. De biedingen schoten omhoog.
Omdat men de naam van de plaats associeert met liefhebbers uit die omgeving. Bekende liefhebbers of liefhebbers die men kent. De nieuwsgierigheid wordt gewekt en dat wordt mogelijkerwijs gevolgd door biedingen uit binnen of buitenland.
‘P V de Gevleugelde Reiziger’ zegt weinigen iets. Dat zou wat anders zijn als daar bv Berlaar achter zou staan.
OLYMPIADE
Ik behoor tot de velen die niet gecharmeerd zijn van Olympiades. Een van de redenen is dat Olympiades verwijzen naar sport en van een sport is geen sprake als niet iedereen gelijke kansen heeft en puntentellingen verschillen.
Maar ik gun anderen zeker hun lol en hopelijk wordt het in Maastricht een succes.
Die werden alvast verwend met een prachtig Olympiade boek. Voor velen toch een teken dat de ‘NPO er ook voor hen was’.
Maar iets is nooit zo goed dat het helemaal goed is. Grote namen, die het helemaal niet nodig hebben, verzuimden bij het vermelden van uitslagen met hoeveel duiven werd gespeeld. En reken dan maar met heel veel.
Het kan leiden tot pure misleiding, waaraan ook de betreffende media schuldig zijn.
PURE MISLEIDING    
Stel, een duivenkrant publiceert van vluchten de eerste 15 prijswinnaars en dat is het. Dan lees je mogelijk het volgende:
Jan Janssen won van Melun van 500 duiven 3, 4, 11, 14.
Piet Pieterse won van Pont tegen 500 duiven 3, 4, 11, 14.
Op papier beide even goed, in werkelijkheid pure wartaal of beter onzin.
Zonde van het papier.
Waarom zal ik U uitleggen. Janssen maakte een super uitslag als hij maar 5 duiven mee had.
Pieterse ook, maar dan super SLECHT als hij 70 duiven mee had.
Daarom, ik schrijf het vaker, zou ELK medium prestaties moeten weigeren waarbij  niet is vermeld met hoeveel duiven werd gevlogen en hoeveel prijzen werden gewonnen. Zeker in een Olympiade boek al is dat verder nog zo mooi.  
Genoemd voorbeeld had als volgt moeten zijn. Dan had het zin gehad.

Jan Janssen won van Melun van 500 duiven 3, 4, 11, 14   (4/5).
Piet Pieterse won van Pont tegen 500 duiven 3, 4, 11, 14. (4/70).

 

Een sensatie  (03-01-24)

Eigenlijk beschamend dat ik daar door fondspeler Bart uit België op gewezen moest worden, maar er is er weer een aan het komen hoor. 
Gold Bas Verkerk jarenlang als een fenomeen dat, ondanks zijn jonge leeftijd, nooit geziene uitslagen neer zette op de zware discipline ‘eendaagse fond’, nu lijkt een andere ster rijzende en wel op de GROTE fond.
Niet regionaal of provinciaal, maar NATIONAAL. Iemand die het met zijn 24 jaar (!) al opneemt tegen de groten of vermeend groten op de verste afstanden.
Ik wees eerder al op deze jonge kerel: SIL VAN VLIET uit Ter Aar, Keizer van de Nederlandse marathon zo kan je nu lezen.
Johan Hamstra had interessant info over hem. Food for thoughr. 

INTERESSANT
Iedereen heeft zo zijn stokpaardjes, ik heb er meerdere. Zo twijfel ik of al die pillen, poeders en drankjes, ook bijproducten genaamd, ook maar enig effect hebben behalve een lichtere portemonnee. 
Neem eerder genoemde Bas Verkerk. Die beweerde ooit zowat ‘alles’ te hebben geprobeerd, maar nooit zag hij nadien enige verhoging van vorm, laat staan betere prestaties. En je kan toch niet zeggen dat de duiven in Zuid Holland niet duchtig op de rooster gelegd worden. Vraag me zelfs af waar men nog zwaardere vliegprogramma’s heeft en dus zo veel van duiven gevraagd wordt.
‘Ja maar, grote fond, overnacht dus, is heel wat anders,' hoor je soms. 'Dan hebben de duiven echt wel extra ondersteuning nodig.' 
Is dat zo? Iedereen mag daar het zijne over denken.   

Maar deze Sil van Vliet, die op vluchten als Agen, Sint Vincent, Pau, Perpignan en Narbonne zo weet te excelleren gelooft in niet EEN bij product. Alleen maar in goede duiven.   
En wat al even 'straf' is. Ook medicijnen zijn aan zijn duiven niet besteed.
‘Maar tegen tricho zal hij toch wel kuren?’, hoor ik sommigen al denken. Fout, ook daar zijn de duiven waar hij nu mee vliegt nog nooit tegen gekuurd.

NAMEN    
Geregeld krijg ik, vooral uit het buitenland, de vraag wie in Nederland (of België) de beste duiven hebben. Ik antwoord dan vaak met een wedervraag. ‘Wie de beste hebben of wie het best spelen?’ Slechts enkelen begrijpen waar ik heen wil.
Of men komt met namen met daarbij de vraag wie ik kan aanbevelen.
Dan heb ik er steeds wel lol in een beetje te pesten en noem bijvoorbeeld:
Crans, v d Wetering, Calis, La Grouw, A v Loon, P Jacobs, J van Dongen.
En inderdaad, dan krijg ik meestal het antwoord dat ik verwacht.
‘Of ik dat wel meen.’ ‘Of ik niet dronken ben.’ De laatste die een beetje van zijn stuk was had nooit van Scheele of Bakker gehoord.